Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Νίκος Εγγονόπουλος’

bolivar1

Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους,

     για τους γενναίους, τους δυνατούς,
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα,
τα γενναία, τα δυνατά…
Μέσα στην εκνευριστικιάν οσμή του πετρελαίου,
Για ν’ αρματώσουνε καράβι, ν’ ανοιχτούν, να φύγουνε,
Όμοιοι με τραμ που ξεκινάει, άδειο κι ολόφωτο
μέσ’ στη νυχτερινή γαλήνη των μπαχτσέδων,
Μ’ ένα σκοπό του ταξιδιού: π ρ ο ς τ’ ά σ τ ρ α

Μπολιβάρ! Όνομα από μέταλλο και ξύλο,
είσουνα ένα λουλούδι μεσ’ στους μπαχτσέδες
της Νότιας Αμερικής.
Είχες όλη την ευγένεια των λουλουδιών
μεσ’ στην καρδιά σου, μεσ’ στα μαλλιά σου, μέσα στο
βλέμμα σου.

Μπολιβάρ! Κράζω τ’ όνομά σου ξαπλωμένος στην
κορφή του βουνού Έρε,
Την πιο ψηλή κορφή της νήσου Ύδρας.
Από δω η θέα εκτείνεται μαγευτική μέχρι των νήσων
του Σαρωνικού, τη Θήβα,
Μέχρι κει κάτω, πέρα απ’ τη Μονεβασιά, το τρανό
Μισίρι,
Αλλά και μέχρι του Παναμά,

της Γκουατεμάλα,  της Νικαράγουα,

του Οντουράς, της Αϊτής,
του Σαν Ντομίγκο, της Βολιβίας,

της Κολομβίας, του Περού, της Βενεζουέλας,

της Χιλής, της Αργεντινής, της Βραζιλίας,

Ουρουγουάη, Παραγουάη, του Ισημερινού,
Ακόμη και του Μεξικού.

Είδες για πρώτη φορά το φως στο Καράκας. Το φως το δικό σου,
Μπολιβάρ,

γιατί ως νάρθης η Νότια Αμερική
ολόκληρη ήτανε βυθισμένη στα πικρά σκοτάδια.
Τ’ όνομά σου τώρα είναι δαυλός αναμμένος,
που φωτίζει την Αμερική, και τη Βόρεια και τη Νότια,
και την οικουμένη!
Οι ποταμοί Αμαζόνιος και Ορινόκος πηγάζουν από τα
μάτια σου.
Τα ψηλά βουνά έχουν τις ρίζες στο στέρνο σου,
Η οροσειρά των Άνδεων είναι η ραχοκοκκαλιά σου.
Στην κορφή της κεφαλής σου, παληκαρά, τρέχουν
τ’ ανήμερα άτια και τ’ άγρια βόδια,
Ο πλούτος της Αργεντινής.
Πάνω στην κοιλιά σου εκτείνονται οι απέραντες φυτείες
του καφέ.
Σαν μιλάς φοβεροί σεισμοί ρημάζουνε το παν,

Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας.

(The love of liberty brought us here)      

τ΄ άροτρα στων φοινικιών τις ρίζες

κι ο ήλιος

που λαμπρός ανατέλλει

σε τρόπαι’  ανάμεσα

και πουλιά

και κοντάρια

θ’  αναγγείλη ως εκεί ως εκεί που κυλάει το δάκρυ

και το παίρνει ο αέρα στης θαλάσσης

τα βάθη

τον φριχτότατον όρκο

το φρικτότερο σκότος

το φρικτότερο παραμύθι:

Libertad

Μπολιβάρ, πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης σε πολλά απελευθερωτικά κινήματα των λαών της Νότιας Αμερικής (1810-1830) ενάντια στους Ισπανούς κατακτητές. Το όνομα Μπολιβάρ (BOLIVAR) το πήρε η οικογένειά του από ένα χωριό στην περιοχή των Βάσκων της Ισπανίας. Το ανεξάρτητο κράτος της δημοκρατίας της Βολιβίας ιδρύθηκε στις 6 Αυγούστου του 1825 από τον Μπολιβάρ και φέρει το όνομά του.

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το ποίημα. Ακούστε τον ποιητή να διαβάζει τον Μπολιβάρ ΕΔΩ.

Διαβάστε ΕΔΩ ανάλυση του Μπολιβάρ και άλλων ποιημάτων του Νίκου Εγγονόπουλου.

[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι αναρτήσεις για τον Μπολιβάρ, το Ζαπάτα και τον Μαρίνο Αντύπα (θα ακολουθήσει) έχουν σχέση με την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας Γης και εντάσσονται στην προβολή της επετείου σε συνεργασία με την οργάνωση ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Friends of Nature Greece

 

Advertisements

Read Full Post »

Σε συνεργασία με τους Φίλους της Φύσης αναρτούμε θέματα για την Παγκόσμια Ημέρα της Μάνας Γης, 22 Απριλίου 2013.

Αναρτούμε τον ΜΠΟΛΙΒΑΡ του Νίκου Εγγονόπουλου, το όνομα του απελευθερωτή που έδωσε το όνομά του στη Βολιβία.

Read Full Post »

Η «Ύδρα των πουλιών» είναι κάτι περισσότερο από ένα CD, από ένα ποίημα ή από μια αφήγηση. Είναι όλα μαζί και κάτι περισσότερο.

Πρώτα απ΄ όλα ας διαβάσουμε το ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου:

Μακρυνές συναυλίες, οπάλινες σπίθες, του πρώτου σπιτιού μας μέσ’ στη λαύρα του θέρους,
Στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα ουράνια,
Θ’ ασπασθώ απαλά της εικόνος τα χείλη, θα χαρίσω ελπίδες σ’ αχιβάδες και κάστρα
Που βουβά παραστέκουν σ’ όσ’ αγγίζουν οι Μοίρες, κι όταν δύουν στα πεύκα των ειδώλων φεγγίτες
Αυλακώνουν μ’ αλόγατα ξύλινα χαμοκέδρου θωπείες,
Θεωρίες σεπτές μυστικών δεινοσαύρων, στων νερών τις πλεκτάνες που τα ζώσανε κύκνοι,
Μαύροι κύκνοι, γαλάζιοι, όλο ιδέα, και πόθο που λες πάει να σβύση κι αποτόμως γυρεύει
Ν’ ανεβή πιο ψηλά, να γκρεμίση, να σπάση, παραθύρια ν’ ανοίξη, να φωνάξω, να κλάψη,
Να ρημάξω, ν’ αράξη, να σκιστή, να χαράξω στο χαλκό πιο βαθειά, πιο βαθειά,
Περιστέρια, λιοντάρια, των μαλλιών της τη νύχτα, του στρατιώτου το όπλο, τ’ αρβανίτικο χώμα,
Κι όπου φτάση, αν φτάση, φαντασία μετάλλου, λόγια που είπα η Πυθία σε ανύδρους εκτάσεις,
Τροπικούς και πηγάδια θα διαβή, ως να φέξη η αυγή η πλανεύτρα μ’ άυλων Κούρδων κραιπάλη,
Ν’ αγοράση κιθάρες που μου πνίγουν τα μάτια, ως να σύρω τα πέπλα που κρατά η σελήνη,
Στη μορφή μου να δέση τη μορφή των πουλιών.

Πληροφορικά στοιχεία για το CD που κυκλοφόρησε 27/4/2010

Ο Θάνος Μαντζάνας (κριτικός μουσικής, δημοσιογράφος και υπεύθυνος του εβδομαδιαίου μουσικού δισέλιδου της Αυγής) παρουσιάζει αναλυτικά και κρίνει το CD  στο άρθρο του «Ο Δημήτρης Πουλικάκος ερμηνεύει Νίκο Εγγονόπουλο, σε μουσική Socos». Αν το διαβάσετε, και έχετε χρήματα, τότε δύσκολα δεν θα το αγοράσετε μετά την ανάγνωση.

Read Full Post »