Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Φωτογραφία’ Category

POSTER

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ  ΤΟΝ  ΘΑΝΑΤΟ

Όλα κάποτε πεθαίνουν όπως είναι φυσικό. Η τραγωδία της ανθρώπινης ύπαρξης ξεκινά από το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει συνείδηση του θανάτου του, από εκεί ξεκινά και η τραγωδία του πολιτισμού.

Σε μια εποχή που η σεξουαλικότητα  παρέδωσε στον θάνατο το ταμπού που την διακατείχε, ο φωτογράφος Δημήτρης Θεοδόσης και ο ποιητής Ζαχαρίας Στουφής, παρατηρούν τους ανθρώπους που στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν αυτό το χαοτικό φαινόμενο του θανάτου, εμποτίζουν με αυτόν, κάθε τι με το οποίο συναναστρέφονται, δημιουργώντας αδιάκοπα έναν πολιτισμό του θανάτου.

Είκοσι δύο φωτογραφίες που τραβηχτήκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια και είκοσι δύο άρθρα που γράφτηκαν και δημοσιεύτηκαν την τελευταία δεκαετία, συνομιλούν και αλληλοσυμπληρώνονται σε μια έκθεση «ταμπού» όπως, ταμπού ήταν και η πορνογραφία στο μεσαίωνα.

 

1-10/4/2016  Booze Cooperativa  Κολοκοτρώνη 57  (Metro ΗΣΑΠ, Μοναστηράκι)

 

 

Read Full Post »

ol

mount olympus

Με αφορμή την πρόσληψη του Jan Fabre ως καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών [ΕΔΩ] υπενθυμίζουμε την παράσταση Mount Olympus – To glorify the cult of tragedy που παρουσιάστηκε στα Δημήτρια το 2015 [ΕΔΩ].

Ολόκληρη η παρουσίαση της παράστασης ΕΔΩ.

 

 

Read Full Post »

μονταζ

Διαβάστε πρώτα ένα σύντομο βιογραφικό για τον σκηνοθέτη Ροβήρο Μανθούλη [ΕΔΩ] και μία συνέντευξή του  [ΕΔΩ]. Το προσωπικό του ιστολόγιο [ΕΔΩ].

Ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Νίκος Θεοδοσίου για το Ροβήρο Μανθούλη [ΕΔΩ] | Στην παρουσίαση του βιβλίου στις 5 Ιανουαρίου θα προβληθεί το μάστερ-κλας του Ροβήρου Μανθούλη του Ροβήρου Μανθούλη για την ταυτότητα του αθέατου σκηνοθέτη, από το DVD που έγινε με την επιμέλεια του σκηνοθέτη Νίκου Θεοδοσίου και του σκηνοθέτη Άρη Μπαφαλούκα.

m

και τώρα διαβάστε για το βιβλίο

Πώς η Wall Street βαφτίστηκε κομμουνιστική /Τράπουλα και μυαλό, τα φοβερά εργαλεία του μοντάζ / Εν αρχή η αρχή, το μέσον και η τελευτή / Η ταυτότητα του Δημήτρη, τα κυπαρίσσια και το πολυβόλο / Το κέντρο της Αθήνας ξαναχτίζεται εν ριπή οφθαλμού / Τηλεπάθεια: Ξενάγηση στη Γιάφα από ένα μπαλκόνι του Μόντε Κάρλο / Το κλειδί που πέφτει στο Αιγαίο από το αεροπλάνο της Ελ Αλ / Robbie Mathews: «Το σινεμά δεν είναι φωτοκόπια, είναι θρησκεία» / Κατάσχω τις ταινίες της Λένι Ρίφενσταλ ως λεία πολέμου / Στον κινηματογράφο έχουμε γυμνό και γυμνό / Ιδού οι μυστικοί κώδικες των εικόνων / Ιδού ένα ποίημα που χορεύεται / Ταϊτή: η χορωδία της ενορίας μπροστά στην πυρηνική βόμβα που σκάει / Τι βλέπει ο ασθενής όταν η μικροκάμερα διέρχεται το σώμα του; Βλέπει όλες τις αχώνευτες ταινίες που έχει ακόμα στο στομάχι του / Διαλέξτε: τη Μελίνα της «Στέλλας» ή τη Μελίνα του «Ποτέ την Κυριακή» / Σαμπλόν εδώ Σαμπλόν εκεί, ο Σαμπλόν γλίτωσε την επιστράτευση / 1939: Πώς μ’ ένα «cut» η Γραμμή Μαζινό πλησιάζει τη Γραμμή Ζίγκφριντ / Η Μανιάτισσα που «ντύνει» την ελιά με πέτρες για να μην κρυώσει / Ο Άμλετ παρακολουθεί το βραδινό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ!

Έχω ετοιμάσει και έχω χρησιμοποιήσει αρκετά στα νιάτα μου (δηλαδή όταν ήμουν μόνο 75 χρόνων) ένα master-class για τον «αθέατο σκηνοθέτη». Βασίζεται στη θεωρία ότι ο σκηνοθέτης δεν πρέπει να φαίνεται στο έργο του γιατί τότε παρακολουθείς τον σκηνοθέτη και όχι το έργο. Υποστηρίζει πως σ’ ένα έργο δεν πρέπει να φαίνονται οι «ραφές». Γιατί όλες οι τέχνες βασίζονται στο μοντάζ. Όχι μόνο ο κινηματογράφος. Μια κολόνα του Παρθενώνα είναι κομμάτια μάρμαρο το ένα πάνω στο άλλο. Αλλά δεν βλέπουμε κομμάτια. Βλέπουμε κολόνα. Ακόμα καλύτερα, βλέπουμε ναό!
Το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε όσους συνθέτουν, ανασυνθέτουν και καταβροχθίζουν τον δημιουργικό κινηματογράφο. Δεν απευθύνει υποθήκες, αλλά εμπειρίες που να αφήνουν ποιητικά κατάλοιπα. Ανάλογες εμπειρίες θα βρει κανείς σ’ όλους τους παλαίμαχους επαγγελματίες κινηματογραφιστές. Όσο για τους μοντέρ, θα τους βοηθήσει ίσως να τετραγωνίζουν ενίοτε τους κύκλους των σκηνοθετών!

[περισσότερα ΕΔΩ]

Read Full Post »

2000

Διαβάστε το the guaridan ΕΔΩ

Read Full Post »

1

Ένας νοητός περίπατος στη μνημειακή Αθήνα με συνοδοιπόρους τους Ευρωπαίους περιηγητές

08.09.2015 έως 08.11.2015

Η νέα περιοδική έκθεση «Ένα όνειρο ανάμεσα σε υπέροχα ερείπια… Περίπατος στην Αθήνα των περιηγητών, 17ος- 19ος αιώνας», παρουσιάζεται από τις 8 Σεπτεμβρίου 2015 έως τις 8 Νοεμβρίου 2016 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η έκθεση αυτή, σχεδιάστηκε για να προσφέρει ένα νοητό περίπατο στη μνημειακή Αθήνα της περιόδου από τον 17ο μέχρι και τον 19ο αιώνα. Συνοδοιπόροι οι Ευρωπαίοι περιηγητές που επιχειρούν το «μεγάλο ταξίδι» στην πρωτεύουσα πόλη του ελληνισμού και εμπνευσμένοι από το κίνημα του κλασικισμού, αποτυπώνουν τα «υπέροχα ερείπια» του ιστορικού της παρελθόντος.

Είκοσι δύο εικονογραφημένες περιηγητικές εκδόσεις και δεκατέσσερα πρωτότυπα έργα τέχνης, ελαιογραφίες, υδατογραφίες και χαρακτικά από τις συλλογές της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων προσφέρουν τοπία, εικόνες, μνημεία και χρονικές στιγμές της Αθήνας των περιηγητών, ανατροφοδοτούν τη φαντασία και δημιουργούν σημεία εκκίνησης για τις προσωπικές αναγνώσεις.

Τριάντα πέντε μαρμάρινα γλυπτά του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται στην έκθεση για πρώτη φορά, συνδιαλέγονται με τα έργα των περιηγητών συμπληρώνοντας το γοητευτικό τους αφήγημα για τη μνημειακή τοπογραφία της πόλης. Τη μουσειακή εμπειρία συμπληρώνουν τα μουσικά ακούσματα από τις πατρίδες των περιηγητών, αλλά και η ελληνική μουσική, όπως αυτή που κατέγραψε επισκεπτόμενος την Αθήνα το 1874-5 ο Γάλλος συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής L.A. Bourgault-Ducoudray.

Η έκθεση διοργανώθηκε με τη συνεργασία της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων. Τα συνολικά 76 εκθέματα περιλαμβάνουν έργα γλυπτικής και αρχειακά τεκμήρια από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, καθώς και χαρακτικά, ζωγραφικά έργα και εικονογραφημένες εκδόσεις από τη Συλλογή Έργων Τέχνης και τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων. Έργα έχουν δανείσει ακόμη το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης ψηφιακές εφαρμογές, που επιτρέπουν στον επισκέπτη να προσανατολιστεί καλύτερα στο μνημειακό τοπίο της πόλης, να ξεφυλλίσει εικόνες από τα βιβλία που εκτίθενται, να ρίξει ματιές στην καθημερινή ζωή της πόλης, καθώς αυτή ζωντανεύει με τη βοήθεια της τεχνολογίας, και να αναστοχαστεί πάνω στη σχέση όσων διέμεναν τότε στην Αθήνα, μόνιμα ή προσωρινά, με τις αρχαιότητες, με τη βοήθεια εικόνων, φωτογραφιών και επιλεγμένων κειμένων από τους περιηγητές, αλλά και από τους θεσμικούς εκπροσώπους του νέου ελληνικού κράτους. Την έκθεση συνοδεύει επιστημονικός κατάλογος στα ελληνικά και αγγλικά.

Μια μικρή ταινία παρουσίασης της έκθεσης είναι διαθέσιμη διαδικτυακά.

Τέλος, αυτή η περιοδική έκθεση αποτελεί προάγγελο για μια σημαντική επέτειο που πλησιάζει. Το έτος 2016 το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο συμπληρώνει 150 χρόνια από τη θεμελίωσή του. Το μακρύ χρονικό της ίδρυσης, της φυσιογνωμίας, της πορείας και των δραστηριοτήτων του μουσείου που έχει συνδεθεί τόσο στενά με τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας θα ξεδιπλωθεί με μια σειρά δράσεων. Η πρώτη παρουσιάζεται ήδη σε ξεχωριστή αίθουσα στη συνέχεια της έκθεσης των Περιηγητών και περιλαμβάνει μια ιδιαίτερη εκθεσιακή εγκατάσταση, που φιλοδοξεί να μεταφέρει τους επισκέπτες στα πρώταχρόνια της λειτουργίας του Μουσείου.

Η νέα έκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου παρουσιάζει το γενεσιουργό πολιτισμικό περιβάλλον στο οποίο το Μουσείο οφείλει την ίδρυσή του και ολοκληρώνεται με μια αναβίωση της πρώτης του εποχής.

ΠΗΓΗ ΕΔΩ
Ρεπορτάζ από τα εγκαίνια της έκθεσης ΕΡΤ ΕΔΩ  | Άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΔΩ 

Read Full Post »

Γιάννης Κακτσής - Φωτογραφικη Ομάδα Φωτοποροι 1

Επισκεφτείτε το ΦΑΘ ΕΔΩ

Read Full Post »

koltoukis_cover

 

Για την έκθεση φωτογραφίας πληροφορίες ΕΔΩ

Μικρός ονειρευόμουνα δύο πράγματα: Να μάθω μουσική και να ταξιδέψω στον κόσμο.
Τώρα πια έχω καταλάβει πόσο ασύμβατα είναι αυτά τα δύο.
Όχι πως απαγορεύεται στους μουσικούς να ταξιδεύουν, αλλά το δικό μου ταξίδι έτσι όπως το ονειρεύτηκα πηγάζει από μιαν αγωνία, από τη δίψα να ψηλαφίσω τον κόσμο.
Δύσκολο να το συνταιριάξεις με την υπομονή που απαιτεί η μελέτη της μουσικής.
Τι και αν ξεκίνησα φλάουτο… Γρήγορα το παράτησα. Το ίδιο και με το ακορντεόν αργότερα.
Μέχρι που έπεσε στα χέρια μου μια Nikon FE.
Από τότε φωτογραφίζω.
Φωτογραφία είναι η επιθυμία να τρέχεις να συλλέξεις το φως της ζωής. Το ίδιο φως που υπηρετεί και η μουσική.
Σε αυτό το λεύκωμα μάζεψα τη μουσική του δρόμου έτσι όπως τη συνάντησα στα ταξίδια μου.
Όταν φωτογραφίζω, είμαι σαν τυφλός. Αφήνω τους ρυθμούς της ζωής να με οδηγούν, χορεύοντας ψάχνω το καδράρισμα.
Τι κι αν δεν έμαθα τη μουσική. Αυτή πάντα με τραβά και μου αποκαλύπτει, όπου και να ταξιδέψω μου δείχνει το φως.
Ας ξεκινήσει η μουσική…
Καλή ακρόαση! (Από την έκδοση)

When I was young, I had two dreams: to learn music and to travel the world.
Now I have finally realized how incompatible the two are.
It is not that musicians are not allowed to travel, but that my journey as I imagined it, stems from a feeling of anticipation, from my thirst for knowledge of the world. It is difficult to combine this with the patience required for the study of music. Even though I started playing the flute, I soon gave up. Later, I did the same thing with the accordion. Until eventually I got my hands on a Nikon FE.
Since then I take photographs. Photography is the desire to run to collect the light of life. It is that same light that serves music.
In this album I have collected street music just as I encountered it on my travels. When I take pictures, I am like a blind man. I let the rhythms of life lead me, and as I dance I look for the frame.
So what if I never learned music. Music always pulls me and reveals itself to me, wherever I travel, it shows me the light.
Let the music begin…
Enjoy (From the publisher)

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ

Ο φωτογράφος παρουσιάζει έξι φωτογραφίες του ΕΔΩ [ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ τη μουσική]

 

Read Full Post »

Older Posts »