Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Συγγραφείς’ Category

%ce%b9%ce%bc

Με αφορμή τη συμπλήρωση 35 χρόνων από τον θάνατο (1982) του Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου και με την ευκαιρία του εορτασμού για τα 125 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνικού Εκπαιδευτηρίου-Σχολής Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, οι Φίλοι του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, το Ίδρυμα Κωστή Παλαμά και η Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου συνδιοργανώνουν Επιστημονικό Συνέδριο για Το Κριτικό Έργο του Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου και κέντρο αναφοράς κυρίως το κλασικό πια πολύτομο έργο του Τα Πρόσωπα και τα Κείμενα. Το Συνέδριο εντάσσεται στον κύκλο εκδηλώσεων του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός για τη γενιά του μεσοπολέμου. Θα διεξαχθεί την Παρασκευή, 17 (16.00- 19.30) και το Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017 (09.00 – 15.00), στην κεντρική αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.

Το πρόγραμμα του συνεδρίου και άλλες χρήσιμες πληροφορίες ΕΔΩ.

Advertisements

Read Full Post »

Φώτης Κόντογλου 2

Την Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 19:00 ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κύριος Προκόπιος Παυλόπουλος εγκαινιάζει στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο τη μεγάλη αναδρομική έκθεση «Φωτίου Κόντογλου Κυδωνιέως. Φαντασία και χειρ». Η έκθεση διοργανώνεται από το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο και τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Το Βυζαντινό Μουσείο τιμά τη μνήμη του Φώτη Κόντογλου, για τα 50 χρόνια από τον θάνατό του, παρουσιάζοντας όχι μόνον το ζωγραφικό του έργο , κοσμικό και θρησκευτικό, αλλά και φωτίζοντας, για πρώτη φορά, την προσωπικότητά του ως λογοτέχνη, κριτικού, ερευνητή των βυζαντινών χρωμάτων και συντηρητή.

Η διάρθρωση της έκθεσης είναι χρονολογική. Ακολουθεί τον καλλιτέχνη από το Αϊβαλί, όπου γεννήθηκε, στο Παρίσι όπου μαθήτευσε, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπου ταξίδεψε, αλλά και στην Αθήνα, όπου έζησε μέχρι και το τέλος της ζωής του. Περιλαμβάνει 150 έργα και περισσότερα από 100 τεκμήρια (εκδόσεις, φωτογραφίες, χειρόγραφα, συμβόλαια, επιστολές) από τα Ιστορικά και Φωτογραφικά Αρχεία του Βυζαντινού Μουσείου και από αρχεία ιδιωτικών συλλογών.

Τα περισσότερα τεκμήρια προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του Φώτη Κόντογλου. Το αρχείο Φ. Κόντογλου δωρήθηκε το 2014 στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο από τους εγγονούς του καλλιτέχνη, Παναγιώτη και Φώτη Μαρτίνο, και αποτελεί πλεόν διακριτό μέρος των Ιστορικών και Φωτογραφικών Αρχείων του ΒΧΜ. Από το πολύτιμο αυτό αρχείο εκτίθενται φωτογραφίες, επιφυλλίδες του στον ημερήσιο τύπο της εποχής, χειρόγραφα αδημοσίευτων κειμένων του, σημαντικά τεκμήρια από την αλληλογραφία του, συμβόλαια που αφορούν δημόσιες εκκλησιαστικές και ιδιωτικές παραγγελίες αγιογραφικών συνόλων, σημειώσεις και προσωπικές μελέτες σχετικές με θεολογικά και καλλιτεχνικά θέματα, δημοσιευμένα και αδημοσίευτα κείμενα αλλά και μελέτες άλλων συγγραφέων για τον Φ. Κόντογλου.

Φωτογραφία: Φώτης Κόντογλου, Ναυτική σκηνή , 1924, μελάνι και υδατόχρωμα σε χαρτί, 19 Χ 24 εκ. ιδιωτική συλλογή

Τοποθεσία: Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Bασιλίσσης Σοφίας 22, Αθήνα

Ημερομηνία: Εγκαίνια: Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015, στις 19:00

Διάρκεια: 23 Δεκεμβρίου 2015 – 8 Μαΐου 2016

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Κυριακή 08:00 – 20:00

Πληροφορίες: Τηλ: 213 213 9500, 213 213 9572

www.byzantinemuseum.gr

ΠΗΓΗ: CULTURE NOW

Read Full Post »

Φώτης Κόντογλου 1

Φώτης Κόντογλου. Από τον «Λόγο» στην «Έκφρασι»: Έκθεση- αφιέρωμα στο Μουσείο Μπενάκη

Το Μουσείο Μπενάκη , με αφορμή τη συμπλήρωση 120 χρόνων από τη γέννηση και 50 χρόνων από τον θάνατο του Φώτη Κόντογλου, τιμά τον σπουδαίο καλλιτέχνη και συγγραφέα με μία έκθεση αφιερωμένη στα βιβλία που συνέγραψε και εικονογράφησε, αναδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό άλλη μια πτυχή του εξαιρετικού ταλέντου του.

Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 20:00 στην Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα και θα διαρκέσει έως τις 20 Φεβρουαρίου 2016.

«ΛΟΓΟΣ» ήταν το μηνιαίο περιοδικό, που εκδιδόταν στην Πόλη, όπου, στο τεύχος 1 του 1922, εντοπίστηκε τοκείμενο του Φώτη Κόντογλου «Μη στοιχηματίζετε ποτές! το κεφάλι σας στο Διάολο. Ιστορία διδαχτική, γραμμένη από τον Αμερικανό Edgar Poe και μεταφρασμένη από την ταπεινή πέννα του Φ. Κόντογλου».«ΈΚΦΡΑΣΙΣ» είναι το μεγαλειώδες συγγραφικό και εκδοτικό έργο του Φώτη Κόντογλου, που τιμήθηκε από τηνΑκαδημία Αθηνών.

Στην έκθεση παρουσιάζονται για πρώτη φορά χειρόγραφα και σχέδια του Φώτη Κόντογλου αδημοσίευτα μέχρι σήμερα που προορίζονταν για βιβλία, κάποια από τα οποία δεν εκδόθηκαν ποτέ. Επίσης, εκτίθεται άγνωστο μέχρι σήμερα υλικό από το στάδιο της προετοιμασίας του ζωγράφου για την τοιχογραφική διακόσμηση του Δημαρχείου Αθηνών. Τέλος, στη έκθεση παρουσιάζονται πρωτότυπα έργα του Κόντογλου, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς συνομιλούν με τις αντίστοιχες σελίδες των βιβλίων που κοσμούν. Τα έργα, τα σχέδια και τα βιβλία προέρχονται από: τη Βιβλιοθήκη της Βουλής – Μπενάκειο Βιβλιοθήκη, το Ε.Λ.Ι.Α./Μ.Ι.Ε.Τ και ιδιωτικές συλλογές.

Σε συνοδευτική προβολή στον χώρο της έκθεσης, ο επισκέπτης μπορεί να δει χρονολογικά τους τίτλους και τα εξώφυλλα των καταλογογραφημένων βιβλίων, τόμων και περιοδικών. Επιπλέον, έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα μικρό ταξίδι-αφιέρωμα στα χειρόγραφα του Αστρολάβου με την ευκαιρία των ογδόντα χρόνων από την έκδοσή του.

Με την ευκαιρία της έκθεσης, κυκλοφορεί επετειακός τόμος σε πολυτελή έκδοση 288 σελίδων και επιμέλεια Χρήστου Φ. Μαργαρίτη. Ο τόμος περιέχει αναλυτική εργογραφία για τα βιβλία που έγραψε, μετέφρασε και εικονογράφησε ο Φώτης Κόντογλου, μέχρι το 1965, ημερομηνία του θανάτου του. Δημοσιεύονται νέες τεκμηριωμένες μελέτες ιστορικών της τέχνης, συλλεκτών, εκδοτών, ειδικών επιστημόνων και ανθρώπων που τιμούν τη γραφίδα και τον χρωστήρα του Κόντογλου, προσεγγίζοντας πτυχές της προσωπικότητας και του έργου τού πολυσχιδούς καλλιτέχνη, αλλά και έρευνες που συνδέονται με το πολιτιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο έδρασε.  Εμπεριέχονται επίσης περιλήψεις όλων των μελετών και των άρθρων στην αγγλική γλώσσα. Τέλος, στον τόμο παρουσιάζονται όλα τα εξώφυλλα των βιβλίων του Κόντογλου μέχρι το 1965 και περιλαμβάνονται 250 φωτογραφίες έργων και χειρόγραφων του καλλιτέχνη με προτεραιότητα στα μη δημοσιευμένα μέχρι σήμερα.

Στην έκθεση θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις από τους επιμελητές της κάθε Παρασκευή στις 14:00 & 14:30, Σάββατο 12:30 & 13:30, από 11 Δεκεμβρίου 2015. Εξαιρούνται οι ημερομηνίες: 25 & 26/12/2015, 01 & 02/01/2016.

Παράλληλα, προγραμματίζεται ημερίδα με τίτλο ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ: 80 χρόνια Αστρολάβος, σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί σύντομα.

Η έκθεση και η έκδοση γίνονται με την υποστήριξη των Φίλων του Προγράμματος της Συλλογής Εικόνων Βελιμέζη, των ασφαλιστών έργων τέχνης Karavias Underwriting Agency και του Δήμου Ηρακλείου, σε ειδική συνεργασία με τους κ.κ. Παναγιώτη και Φώτη Μαρτίνο, εγγονούς του Φώτη Κόντογλου.

Επιμέλεια έκθεσης: Χρήστος Φ. Μαργαρίτης, Αλέξανδρος Γερ. Μακρής

Σχεδιασμός έκθεσης: MVN Consultants

ΠΗΓΗ: CULTURE NOW

Read Full Post »

ΚΟΝΔΥΛΗΣ

Διαβάστε ΕΔΩ τα στοιχεία του βιβλίου και ορισμένες κριτικές σε συνδέσμους. Για το συγγραφέα και φιλόσοφο Παναγιώτη Κονδύλη διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Αναλυτική παρουσίαση των περιεχομένων του βιβλίου ΕΔΩ.

Για το «Συντηρητισμό» του Παναγιώτη Κονδύλη διαβάζουμε την πρόσφατη κριτική παρουσίαση από το Γιώργο Λαμπράκο ΕΔΩ.

Εμείς το μόνο που προσθέτουμε και σχολιάζουμε είναι ότι οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης εκδίδουν εξαιρετικά βιβλία και μάλιστα σε δύσκολους καιρούς. ΕΥΓΕ.

 

Read Full Post »

ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Ήταν μια εποχή που ο κινηματογράφος χαρακτηρίζονταν ως «κινούμενες σκιές».

Ήταν μια εποχή που οι άνθρωποι αγαπούσαν πολύ τον κινηματογράφο κι οι αίθουσες φύτρωναν σαν μανιτάρια στην Αθήνα.

Ήταν μια εποχή που οι ερωτευμένοι έβρισκαν καταφύγιο στις σκοτεινές αίθουσες μετατρέποντάς τες  σε «ερωτοστάσια».

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε αλλά αυτή η εποχή μοιάζει μυθική. Κάθε αφήγηση παίρνει τη μορφή παραμυθιού.

Αυτό το μύθο ξετυλίγει το βιβλίο του Νίκου Θεοδοσίου «Ερωτοστάσια Κινουμένων Σκιών – Οι παλιοί κινηματογράφοι της Αθήνας».

Δεν αποτελεί λεξικογραφική καταγραφή των κινηματογραφικών αιθουσών της πρωτεύουσας αλλά επικεντρώνεται στην ερωτική σχέση του κοινού με το σινεμά από το 1896 μέχρι τη δεκαετία του ‘70.

Η παρουσίασή του βιβλίου θα γίνει στα πλαίσια του 5ου Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας, την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015, στις 19.00 στον κινηματογράφο ΑΛΚΥΟΝΙΣ, Ιουλιανού 42-46, Πλατεία Βικτωρίας.
Για τα παλιά σινεμά θα μιλήσουν οι Βελισσάριος Κοσσυβάκης (διευθυντής των ιστορικών κινηματογράφων της Αθήνας ΑΛΚΥΟΝΙΣ, ΣΤΟΥΝΤΙΟ, ΖΕΦΥΡΟΣ), οι σκηνοθέτες Ροβήρος Μανθούλης, Νίκος Αλευράς, Δημήτρης Σπύρου, Βασιλική Κάππα Σκηνοθέτης-Εικαστικός(Εκδόσεις Κουίντα) και Χρήστος Καρακάσης Παραγωγός Σκηνοθέτης (Εκδόσεις Κουίντα).

Read Full Post »

kastoriadis2

Το κείμενο του άρθρου αποτελεί απόσπασμα σεμιναρίου (1983) του Κορνήλιου Καστοριάδη, το οποίο έχει συμπεριληφθεί στο εξαιρετικό βιβλίο «Η Ελληνική ιδιαιτερότητα, Τόμος Β΄, Η Πόλις και οι νόμοι» (εκδ. «Κριτική. Επιστημονική Βιβλιοθήκη», Αθήνα, 2008, μετάφραση: Ζωή Καστοριάδη.)

—————————–
Θα έβλεπα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία, που χαρακτηρίζουν τις διαπροσωπικές σχέσεις στην Ελλάδα και εκφράζονται με τις λέξεις φιλία και έλεος. Ας αρχίσουμε από την πρώτη. Ο Αριστοτέλης, ο οποίος είναι παραδόξως ο κατ’ εξοχήν φιλόσοφος της κλασικής πόλης, θα τη συζητήσει δια μακρών. Έχουμε συνηθίσει, μετά από τους Ρωμαίους, να μεταφράζουμε αυτή τη λέξη ως «amitié» («φιλική σχέση»), καθόλου δόκιμη απόδοση. Η φιλία προέρχεται από το ρήμα φιλώ, που σημαίνει αγαπώ. Όχι αγαπώ ερωτικά, αν και αυτό το νόημα είναι επίσης δυνατό. Η φιλία είναι το γένος, που σαν επιμέρους είδη του έχει τις διάφορες μορφές συναισθημάτων, που μπορούν να συνδέσουν τα άτομα. Και στην ελληνική πόλη, η φιλία έχει πολύ σημαντικές θεσμικές πτυχές. Βεβαίως, πρόκειται κυρίως για τη φιλική σχέση μεταξύ ανδρών, συχνά βάσει άτυπων πολιτικών συνδέσμων που ονομάζονται εταιρείαι, ενώ ο Πλάτων, όπως και ο Αριστοτέλης, θα πουν δικαίως, ότι η φιλία είναι κατ’ εξοχήν ο τύπος σχέσης, που μπορεί να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί σε μια ελεύθερη κοινότητα και ότι μια τέτοια κοινότητα την προϋποθέτει.
Κατά κανόνα, η τυραννία δεν μπορεί να ανεχθεί τη φιλίαν (Πλάτων, «Πολιτεία», Ι, 576a, Αριστοτέλης, «Ηθικά Νικομάχεια», Θ, 1161a 30-35, 1161b 1-10). O τύραννος έχει κάθε συμφέρον να εμποδίσει την, ανεξάρτητα από αυτό τον ίδιο, δημιουργία ισχυρών δεσμών μεταξύ των ανθρώπων, που θα μπορούσαν να ευνοήσουν τον αγώνα εναντίον της εξουσίας του και, εν πάση περιπτώσει, τη σύσταση μέσα στην κοινωνία ενός κέντρου αναφοράς που διαφεύγει του ελέγχου του. Μπορούμε να δούμε το πράγμα από μια μακιαβέλεια σκοπιά -δεν λέω μακιαβελική-, θέτοντας το ερώτημα του πώς πρέπει να ενεργήσει ο τύραννος για να κυβερνήσει. Απάντηση: πρέπει να καταστρέψει τις φιλικές σχέσεις. Ας μεταθέσουμε το ερώτημα στην εποχή μας: τι χρειάζεται ένα ολοκληρωτικό καθεστώς για να εξασφαλίσει τη θέση του; Να διαρρήξει με κάθε τρόπο όλες τις ανεξάρτητες από αυτό σχέσεις μέσα στην κοινωνία, να καταφέρει να κονιορτοποιήσει το λαό και να καταστήσει μοναδικό κέντρο αναφοράς και ενοποίησης τους την ίδια την εξουσία.
Δεν είναι εξ’ άλλου τυχαίο το γεγονός ότι, πολύ συχνά, οι αφηγήσεις των τυραννοκτόνων φέρνουν στο προσκήνιο φίλους, όπως στο περίφημο παράδειγμα του Αρμόδιου και του Αριστογείτονος στην Αθήνα, οι οποίοι σκότωσαν τον Ίππαρχο, γιο του τυράννου Πεισίστρατου. Θα βρούμε και άλλους στη νότια Ιταλία… Επομένως, η πρώτη διαπροσωπική σχέση, που μετρά στην πολιτική ζωή της κοινότητας είναι η φιλία, θα επανέλθω.
Το δεύτερο στοιχείο, για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο του Αριστοτέλη στον ορισμό της τραγωδίας, είναι ο έλεος -θα μπορούσαμε να πούμε επίσης η συμπάθεια-, δεν πρόκειται για οίκτο ή για κάπως δακρύβρεχτη συμπόνια, αλλά για το γεγονός ότι ο ένας μπαίνει στη θέση του άλλου και συμπάσχει, δηλαδή μεταφορικά, υφίσταται αυτό που κάνει τον άλλο να πάσχει, δεν μένει απαθής απέναντι στη δυστυχία του. Βρίσκουμε έτσι σε ένα λόγο τουΔημοσθένη («Κατά Τιμοκράτους», 171,1) το απόσπασμα, όπου λέει, ότι κατά γενική ομολογία, πρέπει τους ασθενείς ελεείν, να επιδεικνύεται έλεος απέναντι στους αδύναμους, να λαμβάνεται υπόψη αυτό που τους συμβαίνει…
Η ιδέα, φυσικά, βρίσκεται ήδη στην Ιλιάδα. Σας θυμίζω τη σκηνή, στο τέλος του έπους, μεταξύ Αχιλλέως και Πριάμου. Βρίσκουμε εκεί όλο τον έλεον του κόσμου, ο καθένας μπαίνει στη θέση του άλλου, και μάλιστα με διάφορους τρόπους. Μπορούμε λοιπόν να συγκρατήσουμε από τη μια τη φιλίαν, και από την άλλη τον έλεον, ως τυπικά συναισθήματα, που αφορούν στις σχέσεις μεταξύ ατόμων. Το επαναλαμβάνω, έχουμε να κάνουμε εδώ, φυσικά, με μια άτυπη θέσμιση, κάτι σαν έθιμο, αλλά με την ισχυρή έννοια του όρου, δηλαδή αυτού, που κατά τα ειωθότα εφαρμόζεται στην πόλη.

ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ (περισσότερα…)

Read Full Post »

Marcel_Proust_1900

«Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς. Μερικές φορές, μόλις έσβηνα το κερί, τα μάτια μου έκλειναν τόσο γρήγορα, ώστε δεν πρόφταινα ν’ αναλογιστώ: «Με παίρνει ο ύπνος». Και, μισή ώρα αργότερα, η σκέψη πως καιρός ήταν πια ν’ αναζητήσω τον ύπνο με ξυπνούσε˙ ήθελα να ακουμπήσω το βιβλίο που νόμιζα πως κρατούσα ακόμη στα χέρια μου και να σβήσω το φως˙ δεν είχα πάψει, όσο κοιμόμουν, να κάνω συλλογισμούς πάνω σ’ ό,τι είχα μόλις διαβάσει, οι συλλογισμοί όμως αυτοί είχαν ακολουθήσει έναν κάπως παράξενο δρόμο˙ είχα την εντύπωση πως ήμουν εγώ ο ίδιος αυτό για το οποίο μιλούσε το βιβλίο: μια εκκλησία, ένα κουαρτέτο, ο ανταγωνισμός του Φραγκίσκου 1ου και του Καρόλου Κουίντου.»

Για τον Μαρσέλ Προυστ διαβάσετε ΕΔΩ ένα σύντομο βιογραφικό.

 

Read Full Post »

Older Posts »