Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Κοινωνιολογία’ Category

Οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις του Εμφυλίου και της δεκαετίας του ’50, ήταν ακόμη νωπές στη μνήμη για την Ελλάδα του ’60, που προσπαθούσε να διαμορφώσει μία ταυτότητα δυτικού, σύγχρονου και ευνομούμενου κράτους. Ενώ προς το παρόν η άνοδος του Γεωργίου Παπανδρέου στην εξουσία το 1964, δείχνει να τηρεί τις αποστάσεις ασφαλείας από τα άκρα και να δίνει τα εχέγγυα για το άνοιγμα της χώρας προς τη Δύση, τη διάσπαση της Ένωσης Κέντρου ακολούθησαν η Αποστασία, το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών και η επιβολή της δικτατορίας τον Απρίλιο του 1967. Μέσα σε ατμόσφαιρα φόβου, διχασμού και εσωστρέφειας, η Ελλάδα πορεύεται ακρωτηριασμένη για τα επόμενα επτά χρόνια. Σημαντικοί άνθρωποι της εποχής, πολλοί προερχόμενοι από το χώρο της τέχνης και της διανόησης, καταφεύγουν εκούσια, αλλά δυστυχώς πολλοί απ’ αυτούς ακούσια, στο εξωτερικό.

Η συνέχεια ΕΔΩ.

 

Advertisements

Read Full Post »

 Μέμος Μακρής «το κεφάλι» στην είσοδο του Πολυτεχνείου

Το κεφάλι από χαλκό που δημιούργησε ο γλύπτης Μέμος Μακρής έχει τα χαρακτηριστικά του μεγάλου ιστορικού Νίκου Σβορώνου. Μήπως επέλεξε το «κεφάλι» του ιστορικού για να μας υπενθυμίζει τα «μαθήματα» από την ιστορία?

Ο Λευκαδίτης ιστορικός της Αριστεράς Νίκος Σβορώνος

Δείτε τον ιστορικό να μιλάει για τη ζωή του και το ΕΑΜ ΕΔΩ
Η ΜΝΉΜΗ VS ΣΤΗ ΛΗΘΗ

 

Read Full Post »

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας – European Mobility Week –  παρουσιάζουμε την κλασσική ταινία του  Βιτόριο ντε Σίκα «Κλέφτης ποδηλάτων«, 1948.

Read Full Post »

[Στη συνημμένη φωτογραφία ο συνοικισμός παραπηγμάτων του Τουρκολίμανου από δημοσίευση του 1930 στο National Geographic Magazine.]
Τετάρτη 31 Μαϊου 2017, 18.00 στον Πολυχώρο Απόλλων -Ερμουπόλεως και Πηλίου 1, Καμίνια
«Προσφυγικές γειτονιές του Πειραιά. Από την ανάδυση στην ανάδειξη της προσφυγικής μνήμης»
• Ελένη Κυραμαργιού (Ιστορικός ΙΙΕ/ΕΙΕ): Από θύματα πρωταγωνιστές: προσφυγική εγκατάσταση και εργασία στις γειτονιές του Πειραιά, 1922-1930
• Νίκος Μπελαβίλας (Αναπληρωτής Καθηγητής ΕΜΠ): Γεωγραφία της προσφυγικής εγκατάστασης
Παρεμβαίνουν οι πειραιώτες δημοσιογράφοι Νότης Ανανιάδης και Σταύρος Μαλαγκονιάρης.
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Την Τετάρτη 31 Μαΐου ολοκληρώνεται ο κύκλος των σεμιναρίων Προφορικής Ιστορίας στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Προσφυγικές γειτονιές του Πειραιά. Από την ανάδυση στην ανάδειξη της προσφυγικής μνήμης» που συνδιοργανώνει το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του ΕΙΕ και το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος της Σχολής Αρχιτεκτόνων- ΕΜΠ με την χρηματοδότηση της Περιφέρειας Αττικής.
Ως τώρα, συζητήσαμε για τις διαφορετικές προσεγγίσεις στην ιστορία του Πειραιά από τη σύσταση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα και τη διαπραγμάτευση του πειραιώτικού παρελθόντος με βάση τις αντιλήψεις και τις προτεραιότητες της κάθε εποχής. Ακούσαμε τη Δήμητρα Λαμπροπούλου για την μεθοδολογία και το αντικείμενο της Προφορικής Ιστορίας. Ενημερωθήκαμε με μια πρώτη παρουσίαση των δράσεων και των στόχων του προγράμματος από τον επιστημονικό υπεύθυνο Νίκο Μπελαβίλα, τη συντονίστρια Ελένη Κυραμαργιού και τα μέλη της ερευνητικής ομάδας Άννα Λάμπρου και Μάνο Αυγερίδη.
Συζητήσαμε με τους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες για τα πρότζεκτ συλλογής υλικού και διεξαγωγής συνεντεύξεων που θα μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε στο πλαίσιο των ομάδων προφορικής ιστορίας. Ομάδες οι οποίες θα δημιουργηθούν και θα ξεκινήσουν τη δραστηριότητά τους με την ολοκλήρωση των σεμιναρίων. Ήδη εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για εστίαση της έρευνας σε πολλές προσφυγικές γειτονιές της πόλης όπως το Τουρκολίμανο, η Παλαιά Κοκκινιά, η Καλλίπολη κ.ά. Στην εκδήλωση της Τετάρτης θα συζητήσουμε λεπτομέρειες για την τοπική ιστορία του Πειραιά. Σε αυτό τον διάλογο θα συμμετέχουν δύο έμπειροι πειραιώτες δημοσιογράφοι, ο Νότης Ανανιάδης και ο Σταύρος Μαλαγκονιάρης, ερευνητές και οι δύο «μικρών» άγνωστων ιστοριών της πόλης. H επόμενη φάση, μετά το τελευταίο σεμινάριο, είναι η δουλειά με τις ομάδες προφορικής ιστορίας και τη συλλογή ιστορικού υλικού στις γειτονιές. Θα χαρούμε να συναντηθούμε, να δούμε ακόμα περισσότερες συμμετοχές και ιδέες για τη συνέχεια και να το οργανώσουμε.

Πληροφορίες
Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
20172737595 – kyramargiou@eie.gr
http://prosfigikospireas.blogspot.gr/

Read Full Post »

Ποικιλία στη Φύση, στη Ζωή, στον Πολιτισμό | Πατήστε ΕΔΩ

Read Full Post »

Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ σας προσκαλεί

την Παρασκευή 28 Απριλίου στις 19.00 στο Μουσείο Ηρακλειδών

στην εκδήλωση

Αϊνστάιν – Πικάσο

Μύθοι στις διαστάσεις της πραγματικότητας

Ομιλήτρια : Σταυρούλα Παπανικολάου

Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ συνεχίζει και φέτος τη διοργάνωση διαλέξεων στο φιλόξενο Μουσείο Ηρακλειδών της Αθήνας (Ηρακλειδών 16).

Μαθηματικοί, φυσικοί, μουσικοί, γλωσσολόγοι, καλλιτέχνες και συγγραφείς προσεγγίζουν, με απρόβλεπτο τρόπο, τους δεσμούς και τις ποικίλες σχέσεις που συνδέουν τα μαθηματικά και, γενικότερα, την επιστήμη με την τέχνη και την αφήγηση.

O φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο, δυο εμβληματικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα, υπήρξαν ηγέτες μιας διαφορετικής επανάστασης ο καθένας, στην επιστήμη και στην τέχνη αντιστοίχως. Δικαίως παραμένουν στο μυαλό μας δύο μύθοι. Η Θεωρία της Σχετικότητας και οι «Δεσποινίδες της Αβινιόν» άλλαξαν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο.

Είναι η τεράστια θεωρητική συνεισφορά ή η μεγάλη καλλιτεχνική δημιουργία έργο μιας απομονωμένης μεγαλοφυΐας; Τι μπορεί να συνδέει την τοποθέτηση τηλεγραφικών καλωδίων, τον συντονισμό των τρένων, τον συγχρονισμό των ρολογιών και τις ηλεκτρομαγνητικές πατέντες με τη Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν; Τι σχέση έχουν οι ακτίνες Χ, οι μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες, ο τετραδιάστατος χώρος, η φωτογραφία και ο κινηματογράφος με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» του Πικάσο;

Αυτά είναι ορισμένα ερωτήματα που θα προσεγγίσει η μαθηματικός Σταυρούλα Παπανικολάου στη διάλεξή της, αναζητώντας επίσης αποδείξιμες ομοιότητες στη ζωή και τη δημιουργικότητα των δύο αυτών κορυφαίων διανοητών. Μήπως, εκτός από το μεγαλοφυές ανθρώπινο πνεύμα, οι ανατρεπτικές τους ανακαλύψεις είναι μια μείξη της κοινωνικής, της πολιτισμικής και της διανοητικής μας ιστορίας; 

Η Σταυρούλα Παπανικολάου είναι πτυχιούχος του τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Ολοκλήρωσε, επίσης, το Διαπανεπιστημιακό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών και της Τεχνολογίας» του Πανεπιστημίου Αθηνών και της ΣΕΜΦΕ του ΕΜΠ. Διδάσκει μαθηματικά από το 1983 σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης και από το 1998 στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Συμμετέχει στις δραστηριότητες της ομάδας ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ από την αρχή της δημιουργίας της.

logoΗ ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ είναι μια μεγάλη παρέα εθελοντών, που εμπνέει και στηρίζει τη δημιουργία λεσχών ανάγνωσης, καθώς και άλλων δραστηριοτήτων που προάγουν το στοχασμό, τη γνώση και το διάλογο. Η γόνιμη πορεία της ομάδας αναγνωρίζεται και στις εκδηλώσεις που διοργανώνει, όπως ήταν τα περίφημα συνέδρια με διεθνή απήχηση τα οποία διερευνούσαν τη σχέση των μαθηματικών με την αφήγηση (Μύκονος 2005, Δελφοί 2007), αλλά και η έντονη δραστηριότητά της, με διαλέξεις, σεμινάρια, συναντήσεις, εργαστήρια και μαθηματικά πανηγύρια.

Ευχαριστούμε θερμά το Μουσείο Ηρακλειδών για τη φιλοξενία των φετινών εκδηλώσεων

της ομάδας ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ

Μουσείο ΗρακλειδώνΤο Μουσείο Ηρακλειδών υπηρετεί από το 2004 την τέχνη, την παιδεία και τον πολιτισμό. Εμπνευστές και ιδρυτές του μουσείου είναι ο Παύλος και η Άννα-Μπελίντα Φυρού. Σήμερα το μουσείο έχει μετεξελιχτεί σε διαδραστικό κέντρο εκλαΐκευσης της επιστήμης. Με βασική φιλοσοφία του το τρίπτυχο «Επιστήμη, Τέχνη και Μαθηματικά», υλοποιεί καινοτόμα επιμορφωτικά προγράμματα για μαθητές, εκπαιδευτικούς κι ενηλίκους στο κεντρικό του κτίριο (Ηρακλειδών 16, Θησείο), καθώς και εκθέσεις έργων τέχνης κι εκλαΐκευσης της επιστήμης στο παράρτημά του (Απ. Παύλου 37, Θησείο).

Μουσείο Ηρακλειδών – Κεντρικό κτίριο
Ηρακλειδών 16, 11851 Θησείο (Στάση ΗΣΑΠ Θησείο)
T: 210 34 61 981 / E: Info@herakleidon-art.gr

ΠΗΓΗ: ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ ΕΔΩ

Read Full Post »

Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας των Μέσων Χρόνων και της Αναγέννησης στη Δύση | Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας ΕΚΠΑ

Η αριστεία και η αξιοκρατία είναι βασικοί και αλληλένδετοι πυλώνες της δημοκρατίας, οι οποίοι εσχάτως μονοπωλούν το δημόσιο λόγο. Δεν ταυτίζονται όμως νοηματικά, παρά τη γενική εντύπωση που επικρατεί.

Η αριστεία στα ελληνικά σημαίνει κυριολεκτικά τη διάκριση στη μάχη, στην πράξη. Αξιοκρατία είναι η επικράτηση των ικανών, των αξίων, αυτών που αξίζουν περισσότερο. Το κρισιμότερο σημείο όμως είναι με ποιο τρόπο περνάμε από την αριστεία στην επιλογή του αξίου, ώστε η διαδικασία να αποκτήσει πρακτικό περιεχόμενο. Ελέγχοντας τη σύνολη πορεία κάποιου στην ιδιωτική ζωή του και το δημόσιο βίο, θα αποδειχθεί ποιος είναι άξιος και ποιος είναι απλά άριστος. Πραγματικά, εμπειρικά∙ όχι τύποις.

Στην πολιτική, η έμφαση χρειάζεται να αποδίδεται στο δημόσιο βίο των ανθρώπων. Άξιος είναι εκείνος που σε κάποιο κοινωνικό ή πολιτικό χώρο έχει προσφέρει σημαντικό έργο και έχει αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί. Δεν είναι άξιος -ενώ μπορεί να είναι άριστος- εκείνος που ιδιωτεύει, εκείνος που όλες του οι δραστηριότητες εξυπηρετούν ατομικά ή ιδιοτελή συμφέροντα, τα οποία ενίοτε μπορεί και να αντιστρατεύονται το δημόσιο συμφέρον. Η αξιοκρατία στη δημοκρατία δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξαντλείται σε τυπικά προσόντα (σπουδές, επαγγελματική δραστηριότητα, οικογενειακή παράδοση, δημοφιλία), αλλά επιβάλλεται από τη φύση του πολιτεύματός μας να έχει εμπειρικό περιεχόμενο. Με άλλα λόγια, δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία τα τυπικά προσόντα, αλλά η δράση στο δημόσιο στίβο. Δεν μπορούμε επίσης να μιλάμε για αξιοκρατία όταν κάποιος, στηριγμένος σε πολλά τυπικά προσόντα, ζητά να τον εμπιστευθούμε με την υπόσχεση ότι θα αποδειχθεί άξιος. Είναι απαραίτητο να είναι τυπικά και ουσιαστικά άριστος, να έχει διακριθεί και αποδείξει την αξία του, ώστε μετά να του δοθεί η ευκαιρία να ασκήσει εξουσία.

Με άλλα λόγια, χρειάζεται πρώτα να αποδείξει κάποιος ότι είναι άριστος, με αντικειμενικό και μετρήσιμο τρόπο. Ύστερα, να τον εντοπίσει η πολιτική κοινωνία, ώστε να αξιολογηθεί, εάν η αριστεία του έχει δημόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα. Ο άριστος που διαθέτει επιτυχημένο έργο με κοινωνικοπολιτικό αντίκρισμα, αναγνωρίζεται ως άξιος. Κατόπιν, χρειάζεται να υπάρχει θεσμική διαδικασία επικράτησης του αξίου, ώστε να επωφεληθεί η κοινωνία και το κράτος από τη δράση του σε θέσεις ευθύνης. Συνεπώς, βασική πολιτική όψη της αριστείας είναι η διάκριση στο δημόσιο στίβο, σε χώρους κοινωνικοπολιτικής δράσης και η τελική επικράτηση των αξίων συνιστά την αξιοκρατία.

Για να επικρατήσει η αξιοκρατία, χρειάζεται να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Αρχικά, σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα πρέπει όλοι οι άνθρωποι, στην αρχή της ζωής τους, να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες, ώστε να φανεί με απόλυτο κριτήριο πόσο ικανός είναι κανείς και πόσο μπορεί να προσφέρει, να ανιχνευθούν οι άριστοι. Για αυτό και επιβάλλεται να δοθεί έμφαση στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Σε αντίθετη περίπτωση, η αριστεία αποκτά διάσταση αριστοκρατική και απάδει της δημοκρατίας.

Επίσης, η αριστεία δεν αποδίδεται άπαξ, αλλά θεμελιώνεται στη συνεχή αξιολόγηση, με ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια. Είναι αέναη διαδικασία. Τα ποσοτικά κριτήρια είναι χρήσιμα σε δραστηριότητες του ιδιωτικού βίου, αλλά στην πολιτική προέχουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, επειδή αυτή πρωτίστως αναφέρεται σε ανθρώπους και όχι σε υλικά αντικείμενα.

Τους πιστοποιημένα άξιους τους έχει ανάγκη η δημοκρατία για να μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα εξισωτικό στη βάση του, αλλά αριστοκρατικό στην κορυφή του, καθώς πρέπει να κυβερνούν οι καλύτεροι, οι πιστοποιημένα άξιοι.

ΠΗΓΗ:Intelligent Deep Analysis ΕΔΩ

Read Full Post »

Older Posts »