Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Νοέμβριος 2014

ΒΑΡΝΑΛΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

Advertisements

Read Full Post »

Skoulas Kefalioy 1

 

Σε ηλικία 87 ετών πέθανε στις 20/11/2014 ο γελοιογράφος Ηλίας Σκουλάς. Διαβάστε ΕΔΩ το βιογραφικό του που δημοσιεύτηκε μα πανομοιότυπο τρόπο στα ΜΜΕ.

Σύμφωνα με το βιογραφικό  «Ο Ηλίας Σκουλάς υπήρξε ένας από τους πλέον πετυχημένους και αναγνωρισμένους σκιτσογράφους της εποχής του. Έχει εκδώσει δεκατρία βιβλία με σκίτσα του, ενώ πραγματοποίησε και τέσσερις ατομικές εκθέσεις. Επίσης, συμμετείχε σε τρεις παγκόσμιες εκθέσεις γελοιογραφίας.»

Αναζητήσαμε στην πλατφόρμα ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ περισσότερα στοιχεία για το έργο του, δηλαδή ένα αναλυτικό βιογραφικό, τους τίτλους και τα εξώφυλλα, τις κριτικές κ.λπ. Το μόνο που βρήκαμε ήταν πληροφορίες για τη συμμετοχή τους στον κατάλογο της Έκθεσης Πολιτικής Γελοιογραφίας που διοργάνωσε η Βουλή των Ελλήνων, 2005.

Επειδή δεν βρήκαμε με μια πρώτη έρευνα περισσότερα στοιχεία για την Ηλία Σκουλά, αναρτούμε το εξώφυλλο από το βιβλίο του «του κεφαλιού μου» και αντιγράφουμε από την εισαγωγή του βιβλίου το κείμενο που ακολουθεί:

«Υπάρχουν κεφάλια και κεφάλια. Άλλα είναι χρήσιμα και άλλα εντελώς περιττά. Εξαρτάται πως τα βλέπει κανείς, με εξαίρεση τις κομμώτριες και του μπαρμπέρηδες που τα βλέπουν όλα χρήσιμα και απαραίτητα. Και εξηγούμαι.

Ενός ποδοσφαιριστή αξίζουν τα πόδια και όχι το κεφάλι, εκτός σε περίπτωση εύστοχης κεφαλιάς. Για ένα κορίτσι της τηλεόρασης (γλάστρα) τι αξία έχει το κεφάλι; Τα πω, πω! των τηλεθεατών αφορούν μόνο στον ποπό. Αλλά: Για έναν πολιτικό, έναν κυβερνητικό παράγοντα, έναν πλαστογράφο ή έναν αεριτζή, είναι απαραίτητο το κεφάλι. – Άλλοι τρέχουν γι αυτούς.

Είναι μερικά κεφάλια που δυσκολεύουν την κατάταξη. Ένα κεφάλι είναι εντελώς κενό, διαθέτει θαυμάσια φωνή ή ένα άλλο φαλακρό έχει μυαλό ξυράφι!.

Περιμένουν πολλά ερωτήματα απάντηση στο θέμα κεφαλή. Πως δηλαδή ένα ανδρικό κεφάλι να έχει θηλυκό μυαλό ή ένας γίγαντας να διαθέτει μυαλό νηπίου;

Τελικώς καθένας μας έχει το δικό του κεφάλι και όλοι μαζί κάνουμε… του κεφαλιού μας.»

Το βιβλίο εκδόθηκε πριν από είκοσι χρόνια, ωστόσο όλες οι γελοιογραφίες έχουν αντοχή και είναι και σήμερα επίκαιρες. Δηλαδή είναι ένα βιβλίο που αν δεν πολτοποιηθεί μπορεί να χαρακτηριστεί κλασσικό. Δυστυχώς δεν έχουμε το χρόνο να σκανάρουμε ορισμένες από τις γελοιογραφίες που είναι όλες ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ.

Read Full Post »

ακυβέρνητη κοινωνία

Ένα εξαιρετικό βιβλίο με συνεντεύξεις και συζητήσεις του Κορνήλιου Καστοριάδη….

Βασικές πληροφορίες από το ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ [ΕΔΩ]

Παρουσίαση: ΓΙΩΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, διδάκτωρ Φιλοσοφίας, ΤΟ ΒΗΜΑ, 20/3/2011

«Μια καινούργια κοινωνία δεν μπορεί να γεννηθεί πραγματικά παρά μόνο αν την ίδια στιγμή και με την ίδια κίνηση εμφανισθούν καινούργιες σημασίες, θέλω να πω καινούργιες αξίες, καινούργιες νόρμες, καινούργιοι τρόποι να δίνεις νόημα στα πράγματα, στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπινων όντων, στη ζωή μας γενικά». –Κ.Κ.

Με τα κείμενα της περιόδου 1974-1997 που περιλαμβάνονται σ’ αυτόν τον τόμο, ο Κ. Καστοριάδης μας προτρέπει να ξανασκεφτούμε ότι εμείς οι άνθρωποι, ως άτομα, λαοί, κοινωνίες, ακόμη και ως οικουμένη, είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για το μέλλον μας, οι μόνοι που μπορούμε να νοηματοδοτήσουμε τη ζωή μας, με δυο λόγια οι μόνοι δημιουργοί της Ιστορίας μας. Και, εάν συμφωνούμε μαζί του, μας καλεί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Επιχειρηματολογεί για πληθώρα θεμάτων, από το γιατί το πρόταγμα της αυτονομίας δεν είναι ουτοπία μέχρι το γιατί δεν είναι πια μαρξιστής. Μιλάει για τις φαντασιακές σημασίες και για το τι είναι η επανάσταση. Και κάνει παρεμβάσεις για συγκεκριμένα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα από πολέμους και μεταρρυθμίσεις μέχρι την επαναστατική δύναμη της οικολογίας. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια, ο Καστοριάδης επανερχόταν στο εξής ουσιώδες πολιτικό πρόβλημα: στην ύπαρξη μιας «δημοκρατίας» δίχως «δημοκράτες», η οποία έτεινε συνεχώς να καταστρέψει τον ανθρώπινο τύπο που θα μπορούσε να επιτρέψει την επιβίωση της, έστω και με την ατελή μορφή που τη χαρακτηρίζει. Και έβγαλε ένα συμπέρασμα που σχεδόν όλος ο κόσμος σήμερα είναι υποχρεωμένος να δεχτεί: ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας «ακυβέρνητης κοινωνίας». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Ο Κ. Καστοριάδης θεωρεί ότι οι δυτικές κοινωνίες, αν και ονομάζονται δημοκρατικές, εν τούτοις είναι ολιγαρχικές- τις αποκαλεί φιλελεύθερες ολιγαρχίες- διότι η άσκηση της εξουσίας, η λήψη των αποφάσεων και η νομοθετική δραστηριότητα ανήκουν αποκλειστικά στους ολίγους και στα κόμματα. Η κυριαρχία της ολιγαρχίας έχει ως προϋπόθεση αλλά και αποτέλεσμα την πλήρη απουσία της κοινωνίας από τον δημόσιο χώρο, την επικράτηση της αδιαφορίας και της απάθειας για τα κοινά, τη γενίκευση του ατομικισμού και της ιδιώτευσης. Δηλαδή, η κυριαρχία της ολιγαρχίας από τη μία και η παθητικότητα και η ιδιώτευση των ανθρώπων από την άλλη δεν είναι παρά οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η αποχώρηση των ανθρώπων από την πολιτική σφαίρα, η εξαφάνιση της πολιτικής και της κοινωνικής σύγκρουσης επιτρέπει στην ολιγαρχία της οικονομίας, της πολιτικής και των ΜΜΕ να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, με συνέπεια την αυθαιρεσία και την αλαζονεία της εξουσίας.
Στο πλαίσιο αυτό της γενικευμένης ασυδοσίας καταρρέουν σχεδόν όλες οι αξίες του παραδοσιακού φιλελευθερισμού (η έννομη τάξη, ο εργαζόμενος σκληρά αστός, ο έντιμος δικαστής ή πολιτικός κ.ά.) και επικρατούν η διαφθορά και ο κυνισμός. […]Τι μπορεί να γίνει λοιπόν σε αυτή την άσχημη κατάσταση; Ο Καστοριάδης πιστεύει ότι η μόνη λύση είναι να αφυπνισθούν ξανά οι κοινωνίες και να εισέλθουν στο πολιτικό προσκήνιο. Θα πρέπει οι άνθρωποι να απελευθερωθούν από αποτυχημένες πρακτικές, να καταλάβουν ότι η αντιπροσώπευση και η ψήφος σε ένα κόμμα δεν αποτελούν λύση. Θα πρέπει να πιστέψουν στις δικές τους δυνάμεις, να επινοήσουν άλλους τρόπους πολιτικής πράξεως, οι οποίοι να μην αλλοτριώνονται από κομματικές γραφειοκρατίες, συνδικαλιστικές συντεχνίες και ιδεολογικούς εγκλωβισμούς. Ο στόχος αυτής της αυτοοργάνωσης και του αυτοκαθορισμού είναι η αληθινή δημοκρατία, η αυτονομία, που αποτελεί μία άλλη βασική ιδέα στη σκέψη του Καστοριάδη. Δημοκρατία σημαίνει την πραγματική κυριαρχία του δήμου, των πολιτών, χωρίς αντιπροσώπους και κόμματα. Αυτονομία σημαίνει ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι άμεσα αποφασίζουν και θεσπίζουν τους νόμους. Ο στόχος αυτός δεν είναι ουτοπικός όπως διατείνονται μερικοί, θεωρώντας τις δικές τους απόψεις, με περισσή αυτοϊκανοποίηση, ρεαλιστικές-, είναι εφικτός και εξαρτάται από τον αγώνα, τη θέληση και τη φαντασία των ανθρώπων». (ΓΙΩΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, διδάκτωρ Φιλοσοφίας, ΤΟ ΒΗΜΑ, 20/3/2011

Πρόλογος στην ελληνική έκδοση.
Παρουσίαση
ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Το πρόταγμα της αυτονομίας δεν είναι ουτοπία
Γιατί δεν είμαι πια μαρξιστής
Οι φαντασιακές σημασίες
Απάντηση στον Richard Rotry
Για τους πολέμους στην Ευρώπη
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
«Αν είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μια καινούργια μορφή κοινωνίας»
Τι δεν μπορούν να κάνουν τα πολιτικά κόμματα
Τι διακυβεύεται σήμερα στη δημοκρατία
«Διασχίζουμε μια εποχή παρακμής…»
Υπάρχουν πρωτοπορίες;
Τι είναι επανάσταση
Ούτε ιστορική αναγκαιότητα ούτε απλώς «ηθική» απαίτηση: μια πολιτική και ανθρώπινη απαίτηση
Όταν η Ανατολή γέρνει προς τη Δύση
Αγορά, καπιταλισμός, δημοκρατία
Μια «δημοκρατία» δίχως τη συμμετοχή των πολιτών
Ο πόλεμος του Κόλπου: αναθεώρηση και διευκρίνιση
Gorbathev: ούτε μεταρρύθμιση ούτε επιστροφή στο παρελθόν
Πόλεμος, θρησκεία και πολιτική
Κομμουνισμός, φασισμός, χειραφέτηση . .
Η οικολογία εναντίον των εμπόρων
Η επαναστατική δύναμη της οικολογίας . .
Ακυβέρνητη κοινωνία
Για την πολιτική κριτική ικανότητα
Ούτε παραίτηση ούτε αρχαϊσμός
Μια ξεχωριστή διαδρομή
Χρονολόγιο και βιο-βιβλιογραφία
Ευρετήριο

ΠΗΓΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Read Full Post »

P

 Διαβάστε ΕΔΩ το βιογραφικό του

notis2

Το βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2009, μετά το θάνατό του, «αντί στεφάνου», από τους συγγραφείς είναι το μοναδικό με πληροφορίες, συνεντεύξεις, φωτογραφίες του Νότη Περγιάλη  [ΕΔΩ]

noths

 Ακούμε ΕΔΩ τη Μελίνα Μερκούρη να τραγουδάει «Πάμε μια βόλτα στου φεγγάρι»

Read Full Post »