Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2014

84

 

«Το αλάτι»

 Η νέα ατομική έκθεση φωτογραφίας του Κώστα Μασσέρα

στην Estudio Gallery

Αλάτι, αλς, θάλασσα.

Η ρευστή θάλασσα γεννά στέρεες εικόνες. Η αλμυρή, απέραντη θάλασσα των ποντοπόρων πλοίων, μα και η μικρή, προσωπική θάλασσα του κολυμβητή. Η θάλασσα, πάντα με το χαρακτηριστικό ενός ανυπέρβλητου δέους, ίσια μοιρασμένου για τον έξωθεν παρατηρητή του λιμανιού όσο και για τον λουόμενο εντός των νερών της.

Ποστάλια, ταξίδια και μαζί λιμάνια σε γαλήνια ακινησία, σε μιαν αντίφαση, που ντύνεται με ένταση αξέχαστης στιγμής. Παιδιά, γλάροι, ζευγάρια, και μαζί μοναχικοί κολυμβητές, χαρούμενοι αλλά ταυτόχρονα βαθιά στοχαστικοί, σε μιαν αντίθεση, που δροσίζει και παρακινεί.

Το βλέμμα του φωτογράφου είναι εκεί, όχι για να αποτυπώσει, μα για να μας προσφέρει μια «αισθησιογόνα» πραγματικότητα. Γιατί οι φωτογραφίες αυτού του κύκλου έχουν γεύση: τη γεύση από το αλάτι που νοστιμίζει την τροφή, αλλά και τη γεύση από το αλάτι που ανιχνεύεται σε κάθε δάκρυ. Και, αν από τις εικόνες-στιγμές του Κώστα Μασσέρα εκλύονται χρώματα, ήχοι και το μοναδικό αεράκι του δειλινού στην παραλία, είναι προς επίρρωση μιας διαχρονικής ερώτησης του Ανθρώπου-Οδυσσέα, που θα μπορούσε να διατυπωθεί και ως εξής: Αλς, τις ει; (Θάλασσα, ποια είσαι;)

Εγκαίνια 1η Φεβρουαρίου ώρα 12.00     διάρκεια 1-15 Φεβρουαρίου

ΕSTUDIO GALLERY  Κυριαζή 22α  ,   Κηφισιά    τηλ : 2108086611

καθημερινά 10.00-20.00    Σ/Κ 12.00- 18.00

 

Read Full Post »

DEN-XERO-PARA-NA-TRAGOUDO-cover

Στοιχεία για το βιβλίο και το CD που είναι έκδοση του 2004 του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών «πατήστε» ΕΔΩ. Δέκα χρόνια μετά την πρώτη έκδοση επαναφέρουμε στο προσκήνιο την εξαιρετική έκδοση του Πανεπιστημίου.

Πρώτα ακούστε  το τραγούδι «Ο ίσος δρόμος» σε στίχους Κωστή Παλαμά  σε μουσική και ερμηνεία Ορφέα Περίδη ΕΔΩ και αν θέλετε να αγοράσετε το δίσκο πατήστε ΕΔΩ.

palamas_cd2

Ρεπορτάζ από την Παρουσίαση στο Πανέπιστήμιο: «Τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου (2005) η Μεγάλη Αίθουσα Τελετών αποδείχθηκε… μικρή για να φιλοξενήσει το εξαιρετικά πολυπληθές κοινό που συνωθούνταν για να παρακολουθήσει την εκδήλωση «Δεν ξέρω παρά να τραγουδώ: δεκαεννέα συνθέτες μελοποιούν Κωστή Παλαμά». Παρουσία τού Υφυπουργού Πολιτισμού κ. Πέτρου Τατούλη, των Πρυτανικών Αρχών, μελών Δ.Ε.Π., επισήμων από τον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων και πλήθους κόσμου, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του ψηφιακού δίσκου, ο οποίος περιλαμβάνει στίχους του Κωστή Παλαμά μελοποιημένους από 19 σύγχρονους, νέους δημιουργούς, όπως πρωτοπαρουσιάστηκαν τον Σεπτέμβριο του 2003 στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Τεχνών Επίσκεψις» στο Παλαιό Πανεπιστήμιο, με αφορμή τότε το έτος Παλαμά.

Το cd συνοδεύεται από ένα βιβλίο με τα ποιήματα που παρουσιάστηκαν σε εκείνη τη συναυλία, αλλά και κείμενα του Πρύτανη κ. Γ. Μπαμπινιώτη, του καθηγητή κ. Κ. Γεωργουσόπουλου και του επίκουρου καθηγητή κ. Ιωσήφ Βιβιλάκη, ο οποίος είχε και την επιμέλεια της όλης έκδοσης. «Φέρνοντας στην επιφάνεια τον λυρικό, τον τολμηρό Παλαμά, οι συνθέτες μάς πρόσφεραν ωραίες στιγμές μουσικής ποιότητας», σημείωσε στην προσφώνησή του ο Πρύτανης κ. Γ. Μπαμπινιώτης. Στη συνέχεια, για την ποικιλία των μουσικών στίχων του Παλαμά, μίλησε η καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας κ. Ελένη Πολίτου-Μαρμαρινού, εκ μέρους της ΑΕΠΙ, η οποία είναι χορηγός της έκδοσης, απηύθυνε χαιρετισμό ο κ. Πέτρος Ξανθόπουλος,  ενώ για το καθαρά καλλιτεχνικό κομμάτι μίλησε ο συνθέτης κ. Γιώργος Ανδρέου. Το βιβλίο-cd παρουσίασε ο καθηγητής τού Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κ. Κώστας Γεωργουσόπουλος.

Η εκδήλωση έκλεισε με μουσικό μέρος, όπου παρουσιάστηκαν κάποια από τα μελοποιημένα ποιήματα, τα οποία το κοινό υποδέχθηκε με ιδιαίτερη θέρμη.
Ειδική μνεία για την άψογη και εξαιρετικά επιτυχημένη διοργάνωση της ιδιαίτερης αυτής εκδήλωσης θα πρέπει να γίνει στους εργαζομένους της Διεύθυνσης Εθιμοτυπίας και να σημειωθεί, επίσης, ότι όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του cd-βιβλίου θα διατεθούν στο Ταμείο Αρωγής των φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών.»

ΠΗΓΗ Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Read Full Post »

trees 2

[Το βιβλίο του  Christopher D.Stone “Should trees have standing?” εκδόθηκε το 1972 αποτέλεσε τομή στη νομική επιστήμη αλλά στο οικολογικό κίνημα.  «Κατεβάστε το ΕΔΩ«

trees

[40 χρόνια αργότερα «γίνεται» ένας απολογισμός της επιρροής της παρέμβασης του Christopher D.Stone από το καθηγητή  Philippe Sands και έτσι επανεκδίδεται από το Journal of Human Rights and the Environment and the Global Network for the Study of Human Rights and the Environment (GNHRE). Περισσότερα ΕΔΩ ]

Διαβάστε και για διάλεξη του Ιωσήφ Μποτετζάγια που συνδέεται με το βιβλίο του Stone: “Η υπόλοιπη Φύση: μια σύντομη αναδρομή στις σχέσεις ανθρώπων, ζώων και φυσικού περιβάλλοντος” ΕΔΩ

Read Full Post »

trees 2

 

Christopher D.Stone: «Should trees have standing?» (1972). Σ’ αυτό  βιβλίο αυτό αναφέρθηκε στη διάλεξη του ο Ιωσήφ Μποτετζάγιας. [Θα παρουσιάσουμε το  βιβλίο  σε επόμενη ανάρτηση]

—————

Στο blog RsB έχουμε αναφερθεί μερικώς στο έργο του Ιωσήφ Μποτετζάγια παρουσιάζοντας τα εξαιρετικά βιβλία του «Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ – Απόψεις και το περιβάλλον από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας» [ΕΔΩ] και  «Περιβαλλοντική Κοινωνιολογία»  (συνεργασία με Γιάννη Καραμίχα) [ΕΔΩ]

——————

Όσοι δεν είχατε την ευκαιρία να  παρακολουθήσετε  τη διάλεξη του Ιωσήφ Μποτετζάγια σας παρουσιάζουμε ορισμένα στοιχεία:  Στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων πολιτικής οικολογίας, την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014, στις 7.00 μμ. στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο (αιθ. 2.1),  πραγματοποιήθηκε  η  διάλεξη του Ιωσήφ Μποτετζάγια [Επικ. Καθηγητή του Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου] με θέμα «Η υπόλοιπη Φύση: μια σύντομη αναδρομή στις σχέσεις ανθρώπων, ζώων και φυσικού περιβάλλοντος«.

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να βρείτε δυο σχετικά άρθρα του ομιλητή:
– Μποτετζάγιας Ι. (2010), Η Ιδέα της Φύσης: Απόψεις για το περιβάλλον από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας, εκδ.Κριτική. http://polecology.files.wordpress.com/2013/12/botetzagias_idea-tis-fysis_intro.pdf

– Μποτετζάγιας Ι. (2011), «Η Φύση στο Δικαστήριο» στο Λυδάκη Α. & Μπασκόζος  Γ. (επιμ.), Περί Ζώων: με λογική &  συναίσθημα, εκδ.Ψυχογιός, σσ. 283-289 http://polecology.files.wordpress.com/2013/12/botetzagias_fysi-sto-dikastirio.pdf 

Read Full Post »

krisis f

Το βιβλίο του Αρκάδιου Λευκού εκδόθηκε το 1934… 80 χρόνια μετά, όσοι γνωρίζουν την έκδοσή σου ας το ξαναθυμηθούν και όσοι δεν το γνωρίζουν ας μάθουν τώρα για το συγγραφέα και για το βιβλίο. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ο ΦΑΡΦΟΥΛΑΣ.

Για το συγγραφέα Αρκάδιο Λευκό, ψευδώνυμο του Ρεθυμνιώτη Κωνσταντίνου Κωστουλάκη διαβάστε ΕΔΩ.

Λίγα λόγια για το βιβλίο: «…Απ’ τ’ αγαθά σου, ανθρωπότητα, που τόσο είχα ποθήσει, δε ζητώ πια τίποτα. Δεν έχω ανάγκη πια από τίποτα δικό σου! Σαν έν’ αγρίμι θα ζήσω, όσο μου μένει…
Και σα δε βάλεις μυαλό, και σα δεν αλλάξεις επιτέλους και ριχτείς κάποια μέρα στον τελευταίο σου πόλεμο, με τις βόμβες σου του υδρογόνου και του διαβολογόνου, ε, θα ’χει σημάνει πια το τέλος σου! Και στη Δευτέρα Παρουσία που θ’ ακολουθήσει, να το ξέρεις, ω ανθρωπότητα αμετανόητη, πως όχι οι άνθρωποι πια, παρά τ’ άγρια ζώα του δάσους θα ’ναι οι εκλεχτοί που θα βάλει το σύμπαν να βασιλέψουν από κει και πέρα πάνω στη Γη!»

Εκρηκτικό, βίαιο, οργισμένο, βαθύτατα ανθρώπινο και αδιάλλακτα αντιλυρικό το βιβλίο αυτό του Αρκάδιου Λευκού έγινε ομόφωνα δεκτό από την κριτική και ο συγγραφέας του χαιρετίσθηκε σαν μια κεραυνοβόλα παρουσία μέσα στα ελληνικά γράμματα. Αν το 1934 η «Κρίσις…» εξέφρασε την τραγωδία ενός μέσου ήρωα ή σχεδόν αντί-ήρωα μέσα στις τότε κοινωνικές συνθήκες, σήμερα, μια νέα εποχή κρίσης, το ξανά επίκαιρο αυτό έργο ενσαρκώνει μια διαχρονική αλήθεια που είναι τόσο παλιά όσο και η ιστορία του ανθρώπου.
Ένα βιβλίο που υπήρξε σταθμός για την εποχή του και που στάθηκε πέρα από την εποχή του. ένα
βιβλίο για τώρα και για πάντα…» ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Το βιβλίο διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο από τον Αντώνη Παπαϊωάννου και ερμηνεύτηκε από τον ίδιο πέρσι, το 2013. Διαβάστε ΕΔΩ.

Αν θέλετε να ακούσετε μια περιγραφή του βιβλίου από την πρόσφατη εκπομπή ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ «πατήστε» ΕΔΩ.

Read Full Post »

sk

 

Η «Σκακιστική νουβέλα», το τελευταίο αριστούργημα του Στέφαν Τσβάιχ, δημοσιεύτηκε το 1943 στη Στοκχόλμη. Μεταθανάτια έκδοση, αφού ο συγγραφέας αυτοκτόνησε τον προηγούμενο χρόνο μαζί με τη δεύτερη γυναίκα του στη Βραζιλία, τον τόπο όπου πήγε το 1940 αυτοεξόριστος. Θεωρούσε την καταστροφή της Ευρώπης στη δεκαετία του ’40 ως την καταβαράθρωση όλου του του έργου. Η «Σκακιστική νουβέλα» αποτελεί μια μόλις καλυμμένη εξομολόγηση. Στο πλοίο, με δρομολόγιο από τη Νέα Υόρκη στο Ρίο και το Μπουένος Άιρες, όπου αρκετοί Ευρωπαίοι επιβάτες, φεύγοντας μακριά από τη βία και τη σύγχυση του ναζισμού, αναζητούν καταφύγιο στην Αργεντινή και τη Βραζιλία ως τόπο εξορίας και ελπίδας, ο δρ. Μπ. αντιμετωπίζει σε μια παρτίδα σκακιού τον Μίρκο Τσέντοβιτς, τον σκοτεινό παγκόσμιο πρωταθλητή. Ο συγγραφέας αναπτύσσει με μεγαλειώδη τρόπο το θέμα του πνευματικού εγκλεισμού που δεν μπορεί να βρει διέξοδο παρά στην τρέλα. Ο δρ. Μπ., πριν ταξιδέψει, υπέστη από τους ναζί μια ιδιαίτερη φυλάκιση σ’ ένα εντελώς άδειο δωμάτιο ξενοδοχείου, χωρίς τίποτα να μπορεί ν’ απασχολήσει ή να διασκεδάσει το μυαλό του, μέχρι που ανακάλυψε ένα εγχειρίδιο με παρτίδες σκακιού που άρχισε ν’ αποστηθίζει και να ξαναπαίζει από μνήμης. Έχοντας εξαντλήσει τις πηγές του βιβλίου, το μυαλό του τον οδήγησε σε παρτίδες με αντίπαλο τον εαυτό του κι έτσι άρχισε να υποβάλλεται σε μια σχιζοφρενική διάλυση που επρόκειτο να αποβεί μοιραία. Στο αφήγημα απεικονίζεται η πάλη του πνεύματος και της φαντασίας -χαρακτηριστικά του παλαιού κόσμου- ενάντια στον εσωτερικό δαίμονα και στην αδιάβλητη και πεισματική λογική της σύγχρονης βαρβαρότητας.

Η νουβέλα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Gerd Oswaldτο 1960, σε μια «κλασική», ατμοσφαιρική γερμανική ταινία με πρωταγωνιστές τους Curd Jurgens (δρ. Μπ./’Βέρνερ Φον Μπάζιλ’), Mario Adorf (Μίρκο Τσέντοβιτς), Hansjorg Felmy και Claire Bloom.

Περισσότερα ΕΔΩ

sk2[Προηγούμενη έκδοση]

Read Full Post »

Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΛΗΓΩΝΕΙ

 

Για την παρουσίαση του βιβλίου διαβάστε ΕΔΩ.

Για το έργο των συγγραφέων Περικλή Λύτρα  διαβάστε ΕΔΩ και Αθηνάς Ππαγεωργίου ΕΔΩ

Πιστεύουμε ότι τίτλος του βιβλίου «Τουρισμός που πληγώνει….» πρέπει να βασίζεται στην Ημερίδα των ΦΙΛΩΝ της ΦΥΣΗΣ που είχε τον πρωτότυπο τίτλο «Τουρισμός που δεν πληγώνει» [ΕΔΩ] και που χρησιμοποιήθηκε για μια ακόμα ημερίδα στην Εύβοια με την προσθήκη «Τουρισμός που δεν πληγώνει το περιβάλλον» [ΕΔΩ]

 

 

Read Full Post »

pol

Μία από τις πρώτες ίσως αντιδράσεις στο άκουσμα του όρου «πολιτιστική βιομηχανία» είναι η άρνηση ότι ο πολιτισμός είναι εμπόρευμα. Το βασικό θέμα ωστόσο, είναι το κατά πόσο ο πολιτισμός και η δημιουργικότητα αφήνεται στις δυνάμεις της αγοράς, ή υπάρχει μια στοχευμένη δημόσια πολιτική που προστατεύει την δημιουργία.

Στην Ελλάδα, η πολιτιστική πολιτική δεν είχε σχεδόν ποτέ σαφείς στόχους και κριτήρια, ενώ κυρίαρχη υπήρξε ανέκαθεν η εμμονή με την ανάδειξη και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς που συνήθως λειτουργεί και ως «προϊόν» για τη τουριστική οικονομία. Αυτό σημαίνει ότι ο σύγχρονος πολιτισμός υπήρξε υποβαθμισμένος και οι λιγοστές πολιτικές για τη σύγχρονη δημιουργία υπήρξαν αποσπασματικές και δεν ανταποκρίνονταν στις πραγματικές ανάγκες της εγχώριας πολιτιστικής παραγωγής.

Επιχειρώντας μια λεπτομερή ανάλυση των οικονομικών χαρακτηριστικών των κλάδων πολιτισμού και δημιουργικότητας στην Ελλάδα, το βιβλίο αυτό εισάγει τον αναγνώστη στα θεωρητικά παραδείγματα των πολιτιστικών και δημιουργικών βιομηχανιών, όπως και στις κυρίαρχες πολιτικές που υπάρχουν για τη στήριξή τους.

Παράλληλα, αναδεικνύει το ζήτημα της άνισης πολιτιστικής ανάπτυξης που παρατηρείται μεταξύ της Αθήνας και των υπόλοιπων ελληνικών πόλεων και εξετάζει τις γεωγραφικές συσπειρώσεις των δημιουργικών βιομηχανιών στην Αθήνα.

Αν και η οικονομική συνεισφορά των πολιτιστικών και δημιουργικών επιχειρήσεων στην εθνική οικονομία και ο αριθμός των εργαζομένων αποτελούν σημαντικά μεγέθη, μέχρις στιγμής έχουν γίνει πολύ λίγες μελέτες και έρευνες για τη σημασία των κλάδων πολιτισμού και δημιουργικότητας στην Ελλάδα. Η μελέτη του Βασίλη Αυδίκου έρχεται να καλύψει αυτό το κενό, δημιουργώντας μια αρχική βάση δεδομένων, ενώ ταυτόχρονα δίνει το έναυσμα για διάφορες συζητήσεις για την οικονομική συμπεριφορά των κλάδων αυτών αλλά και για τις στρατηγικές χωροθέτησής τους.

Διαβάστε τα Περιεχόμενα και την Εισαγωγή του βιβλίου (εκδόσεις Επίκεντρο, σελ. 224).

Για online αγορά: Εκδόσεις Επίκεντρο (τιμή: 11 ευρώ)

ΠΗΓΗ

Read Full Post »

LouiePsihoyos_b

 

O Λούι Ψυχογιός γεννήθηκε στην Αμερική από γονείς μετανάστες με καταγωγή από τη Σπάρτη. Η μεγάλη του αγάπη υπήρξε ανέκαθεν η φωτογραφία, την οποία από χόμπι στην αρχή τη μετέτρεψε με μεγάλη επιτυχία σε επάγγελμα.  
Οι φωτογραφίες του φιλοξενούνται σε δεκάδες περιοδικά, μεταξύ αυτών τα «Τime», «Νewsweek», «Fortune» και «Sports Ιllustrated». Ωστόσο, ένα μάλλον τυχαίο περιστατικό, άλλαξε άρδην τον τρόπο επαγγελματικής του σκέψης, αλλά και τη ζωή του γενικότερα. Υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας σε μια σφαγή ζώων σε σφαγείο το 1986 και αποφάσισε ότι δεν πρόκειται να ξαναδοκιμάσει κρέας στη ζωή του.
Αναπτύσσοντας την οικολογική του συνείδηση, σήμερα βρίσκεται να οδηγεί μόνο ηλεκτρικό αυτοκίνητο, έχει εγκαταστήσει στο σπίτι του δεκάδες φωτοβολταϊκά πάνελ που καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες της οικογένειάς του και χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του και την επαγγελματική του κατάρτιση, δημιούργησε την κινηματογραφική ταινία ο «Ορμος» (Τhe Cove), με την οποία παρουσίασε ένα τεράστιο οικολογικό έγκλημα. Η πρώτη του κινηματογραφική δουλειά κατάφερε να αποσπάσει πάνω από 60 βραβεία και το 2010 του χάρισε το Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερου ντοκιμαντέρ.
 Όπως υποστηρίζει ο ίδιος, πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ, το οποίο δεν έχει να κάνει μόνο με τη σφαγή των δελφινιών, αλλά και με την υγεία των ανθρώπων, καθώς στην Ιαπωνία τρώνε το κρέας του δελφινιού, το οποίο έχει αποδειχθεί από ειδικές μετρήσεις, ότι είναι ιδιαιτέρως τοξικό, αφού περιέχει υδράργυρο σε ποσότητες που είναι επικίνδυνες για παιδιά και εγκύους. Σύμφωνα με το Λ. Ψυχογιό, οι ετικέτες στην αγορά της Ιαπωνίας δεν αναγράφουν την τοξικότητά του, πολλές φορές το κρέας δελφινιού πωλείται ως κρέας φάλαινας που είναι πιο ακριβό, ενώ σε ορισμένες περιοχές, οι γονείς αναγκάζουν τα παιδιά τους να το τρώνε από μικρά, για να συνηθίζουν στη γεύση. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο κ. Ψυχογιός αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες κατά την κινηματογράφηση του ντοκιμαντέρ.
Στο Ταϊτζί, ένα μικρό ψαροχώρι στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου κανείς δεν μπορεί να φανταστεί το οικολογικό έγκλημα που συντελείται, τα πράγματα μπορούν να γίνουν αρκτετά επικίνδυνα. Στον όρμο που για έξι μήνες οι ντόπιοι σφάζουν τα δελφίνια, δεν μπορεί να πλησιάσει κανείς, καθώς φρουρείται από την τοπική αστυνομία.
 Ο Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης και οι συνεργάτες του αναγκάστηκαν να μεταμφιεστούν προκειμένου να μη γίνουν αντιληπτοί κατά την περίοδο της κινηματογράφησης, χρησιμοποίησαν μεθόδους πολέμου, θερμικές και κρυφές κάμερες, δύτες και στολές παραλλαγής, προκειμένου να συλλέξει το απαραίτητο υλικό. Σύμφωνα με ακτιβιστές, συνολικά κάθε χρόνο 23.000 δελφίνια σφάζονται στον όρμο του Ταϊτζί. Όσα δεν τα σκοτώνουν τα πουλάνε σε πάρκα αναψυχής σε όλο τον κόσμο, με τις τιμές να κυμαίνονται από 145.000 έως 200.000 δολάρια ανά θηλαστικό.
Το 2005 ο Ψυχογιός συνίδρυσε την «Κοινότητα για την διατήρηση των Ωκεανών», ένα Μη Κυβερνητικό Οργανισμό, που έχει ως σκοπό να ενημερώνει το κοινό για την κατάσταση στο 70% της γης, τους ωκεανούς και να βοηθά ανθρώπους να αποκτούν οικολογική συνείδηση.
Δείτε ΕΔΩ την ταινία «The Cave» (Ο Όρμος)

Read Full Post »

αθηνα

Read Full Post »

Older Posts »