Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2013

ΙΚΑΡΟΣεκδοσεις ΙΚΑΡΟΣ - Αντίγραφο

 

Εκδόσεις με προσωπικότητα

Διαβάστε περισσότερα το ιστορικό ΕΔΩ 

Read Full Post »

even-the-rain

 

Μια ταινία για το νερό… Έχει γυριστεί στην πόλη Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας, εκεί που έγινε η αντισύνοδος για την κλιματική αλλαγή και τη κλιματική δικαιοσύνη, εκεί που καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας Γης.

Η ταινία προσφέρεται για τα κινήματα των πολιτών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού και την προστασία των υγροτόπων.

Περισσότερα ΕΔΩ

Read Full Post »

β

Οι αδελφοί Σίλλερ, από πατέρα Γερμανό και μητέρα Αλγερινή, μεγαλώνουν σε προάστιο του Παρισιού. Οι γονείς τους ζουν σ’ ένα χωριό στην Αλγερία. Ο πατέρας ασπάστηκε το Ισλάμ, αγωνίστηκε μαζί με τους Αλγερινούς εναντίον της γαλλικής αποικιοκρατίας, απολαμβάνει του σεβασμού των συμπολιτών του και ασκεί τα καθήκοντα του δημάρχου του χωριού. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που σπαράζει την Αλγερία, το 1994, oι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού, μαζί και οι γονείς
των δύο αδελφών, σφαγιάζονται.

Καθώς τ’ αδέλφια ερευνούν το θάνατο των γονιών τους έρχονται αντιμέτωπα με μια συνταρακτική αποκάλυψη.Την πραγματική ταυτότητα του πατέρα τους, ο οποίος ήταν ναζί εγκληματίας πολέμου.

Μέσα από τα ημερολόγια των αδελφών Σίλλερ, του Ρασέλ, ιδιαιτέρως καλλιεργημένου και απολύτως ενταγμένου στη γαλλική ζωή,και του Μάλριχ, ατίθασου αγριμιού των προαστίων, ο Σανσάλ αναπτύσσει την ιστορία του, που βασίζεται σ’ ένα πραγματικό γεγονός, σε τρία ανόμοια κι ωστόσο κοντινά επίπεδα.Το Ολοκαύτωμα, ιδωμένο μέσα από τα μάτια ενός νεαρού Άραβα που ανακαλύπτει τη φρικτή πραγματικότητα των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Τον βρώμικο πόλεμο της δεκαετίας του ’90 στην Αλγερία μεταξύ κυβερνητικών και ισλαμιστών, με τα χιλιάδες αθώα θύματα. Την κατάσταση που επικρατεί στα γαλλικά προάστια με τους νεαρούς Γάλλους αλγερίνικης καταγωγής να είναι εγκαταλελειμμένοι από την πολιτεία και παραδομένοι στους φονταμενταλιστές ιμάμηδες και στη μνησικακία των φανατικών ισλαμιστών.

Ο Σανσάλ, ακολουθώντας τα χνάρια του Πρίμο Λέβι, συνθέτει ένα εξαιρετικά φιλόδοξο και οξυδερκές μυθιστόρημα, μιλώντας με μιαν αφοπλιστικά ειλικρινή φωνή.

Περισσότερα ΕΔΩ

——————-

Σας συνιστούμε να δείξετε ιδιαίτερη προσοχή στις σελίδες 223-224 που περιγράφει τη διείσδυση των πολυεθνικών, το Δέλτα του Νείλου κ.λπ. Έχει ιδιαίτερα αξία με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Υγροτόπων 2 Φεβρουαρίου.

Read Full Post »

ΜΑΥΡΗ

 

Η πιο οδυνηρή συνέπεια της πολύπλευρης ελληνικής κρίσης είναι, αναμφίβολα, η θριαμβευτική είσοδος στη Βουλή ενός ανοιχτά ναζιστικού κόμματος. Στην καταχνιά που έχει σκεπάσει όλη τη χώρα προστίθεται τώρα το μαύρο σύννεφο μιας πολιτικής οργάνωσης που επικαλείται τον Χίτλερ ως πρότυπο και που εφαρμόζει τη βία του πεζοδρομίου ως μέθοδο εθνικής ανάτασης.

Πώς φτάσαμε ώς εδώ; Και πώς η Ελλάδα, που περηφανευόταν για την ανεκτικότητά της και την παραδοσιακή της φιλοξενία, κατέληξε στην κατώτερη βαθμίδα των πιο ξενόφοβων ευρωπαϊκών κοινωνιών; Πώς άνοιξε ξαφνικά ο ασκός του Αιόλου και η μέχρι πριν από λίγα χρόνια ανυπόληπτη και περιθωριακή ελληνική Ακροδεξιά έφτασε σήμερα να καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική ατζέντα, επιβάλλοντας με το έτσι θέλω τις ακραίες της επιλογές στο κομματικό σύστημα; Πώς ξεχάσαμε τη δικτατορία; Πώς είναι δυνατόν να ψηφίζουν ένα ναζιστικό κόμμα στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα; Και πώς ανεχόμαστε τη χλεύη κατά του Ολοκαυτώματος σε μια χώρα που έχασε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης τη συντριπτική πλειονότητα των Εβραίων πολιτών της;

Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά απαιτεί τη μελέτη της ιστορίας και των ντοκουμέντων της οργάνωσης, από την ίδρυσή της, το μακρινό 1980, μέχρι σήμερα, που διεκδικεί με αξιώσεις να βάλει το δικό της μαύρο αποτύπωμα στις πολιτικές εξελίξεις. Στα κείμενα, τα σύμβολα και, κυρίως, τη δράση της Χρυσής Αυγής ανιχνεύονται οι λόγοι που επέτρεψαν την επανεμφάνιση Ταγμάτων Εφόδου σε μια ευρωπαϊκή χώρα, αλλά και οι τρόποι να σταματήσουμε τον κατήφορο στη βαρβαρότητα.

Read Full Post »

ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

 

 

Read Full Post »

οα

 

[Κυκλοφόρησε πρόσφατα. Επιμέλεια: Ηλίας Ευθυμόπουλος]

κείμενα: Νίκος Κ. Αλιβιζάτος • Ξενοφών Γιαταγάνας • Ηλίας Ευθυμιόπουλος • Δημήτρης Ιμπραήμ • Στάθης Κουρνιώτης • Σάκης Κουρουζίδης • Λεωνίδας Λουλούδης • Μάνος Ματσαγγάνης • Δημήτρης Οικονόμου • Βασίλης Πεσμαζόγλου • Γιάννης Σακιώτης • Δήμος Τσαντίλης • Νίκος Χριστοδουλάκης

Εκείνο που χρειαζόμαστε σήμερα, εκτός από τις προτάσεις και τα μέτρα για την άμεση σταθεροποίηση της χρηματοπιστωτικής τρύπας που άνοιξε η λεη­λασία του κράτους από την παλαιά τάξη, είναι η αναδιάρθρωση των δομών που δημιουργούν υλικές και άυλες αξίες, και η μετάβαση προς μια αειφορική οικονομία, η οποία θα υπηρετεί τη ζωντανή και δυναμική κοινωνία, και όχι το α­ντίθετο. Υπάρχουν αρκετές δοκιμασμένες λύσεις, οι οποίες, ακόμη και εν μέ­σω ύφεσης, μπορούν να δώσουν ζωή σε ένα νέο μοντέλο συναλλαγών που θα είναι πραγματικά βιώσιμο. Στην προσπάθειά μας όμως να ανακάμψουμε πρέπει να διασφαλίσουμε ότι τα μέσα με τα οποία βγαίνου­με από την κρίση δεν θα δημιουργήσουν μια μεγαλύτερη κρί­ση στο μέλλον. Οι ενέσεις ρευστότητας στο σύστημα χωρίς θεμελιώδεις δομικές αλλαγές και η αναζήτηση της ευημερίας μέσα στον καταναλωτισμό δεν είναι η απάντηση. Ο χώρος της δημοκρατικής Αριστεράς έχει μια χρυσή ευκαιρία να α­ποδείξει ότι με κυβερνήσεις συμμαχικές, με σταθερό ευρωπαϊκό προ­σανατολισμό, με αναμόρφωση του τραπεζικού συστήματος, με ριζικές τομές στο εκπαιδευτι­κό σύστημα, με κοινωνικά και οικολογικά δίκαιη φορολογία, με αναδιάταξη των προτεραιοτήτων και των συντελεστών της παραγωγής, με ανασχεδιασμό του κράτους πρόνοιας, με ολοκληρωμένη περιβαλλοντική, ενεργειακή και α­γροτική πολιτική μπορούμε να οικοδομήσουμε μια άλλη Ελλάδα. Το παρόν βιβλίο αποτελεί μέρος αυτής της προσπάθειας. Είναι το πρώτο μιας σειράς που, υπό την αιγίδα του Κέντρου Πολιτικού Προβληματισμού Μιχάλης Παπαγιαννάκης, φιλοδοξεί να συμβάλει στην παραγωγή μιας σύγχρονης πολιτικής θεωρίας, απαλλαγμένης από δογματισμούς και στερεότυπα, και εν τέλει στη δημιουργία ενός νέου υ­πο­δείγματος προοδευτικής διακυβέρνησης.

Περισσότερα για το βιβλίο ΕΔΩ 

Για την παρουσίαση του βιβλίου στο Γκάζι 21/1/2013 διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ.  Διαβάστε την παρέμβαση του Τάσου Γιαννίτση ΕΔΩ.

 

Read Full Post »

ΜΑΤΕΣΗΣ

Παύλος Μάτεσης – Βιογραφία/ Βιβλιογραφία ΕΔΩ

Read Full Post »

books

Ούτε η λέξη παζάρι μου αρέσει…. ούτε η λέξη εκποίηση, όταν μιλάμε για το βιβλίο.

Ένα βιβλίο δεν «παζαρεύεται»  ούτε «εκποιείται» .

Το βιβλίο χαρίζεται, δανείζεται, προσφέρεται με έκπτωση…

Ας είναι…. Λοιπόν στις μέρες μας που η οικονομική κρίση μας ταλανίζει, έχουμε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε την Έκθεση Βιβλίου, να ενημερωθούμε, να ξαναθυμηθούμε βιβλία και συγγραφείς,  να αξιολογήσουμε τις  εκδόσεις (ακόμα και αισθητικά) και να αγοράσουμε βιβλία με έκπτωση.

ΑΞΙΖΕΙ λοιπόν να επισκεφτούμε την έκθεση, έστω και για μια βόλτα.

Το Blog  RsB προβάλει για τρίτη συνεχή χρονιά την έκθεση βιβλίου.

Read Full Post »

Απολαμβάνουμε το Ραφαηλίδη (1992): «Μας θέλουν χωριάτες… περιφερειακούς… ανόητους και ασήμαντους… κάθε τι που έχει σχέση με έξω…. όπως οι χωρικοί νιώθουν πολύ καλά όταν πάνε στο χωριό τους, … το δύσκολο είναι να ξεπεράσει τα σύνορα αυτή τη χώρα και να βγάλει την Ελλάδα έξω και όχι να κλείσει την Ελλάδα …  είμαστε πια Ευρώπη ας το πάρουμε είδηση… «

Read Full Post »


ekevi_small

[Όλα δεν ήταν καλά στο ΕΚΕΒΙ. Αρκετά προβλήματα είχαν προκύψει στην κατά καιρούς διοίκησή του που στο κάτω κάτω της γραφής διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η πρόσφατη απόφαση του αΥΠΠΟΤ κ.Τζαβάρα να καταργήσει το ΕΚΕΒΙ δεν χαρακτηρίζεται «μόνο ως προχειρότητα» – όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Ένωσης Βιβλιοθηκονόμων – αλλά ως σκοταδιστική και εγκληματική πράξη ενάντια στο βιβλίο, στους αναγνώστες και στους συγγραφείς. Ας το ξανασκεφτεί η κυβέρνηση και τα τρία κόμματα που τη στηρίζουν] RsB

———————

ΕΕΒΕΠ: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΚΕΒΙ

Η απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού αρμόδιου για θέματα Πολιτισμού κ. Κώστα Τζαβάρα, ο οποίος αποφάσισε την κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), μόνο ως προχειρότητα μπορεί να εκληφθεί, παραπέμπει δε στην λαϊκή παροιμία «πονάει κεφάλι – κόβει κεφάλι» και φυσικά η όλη διαδικασία μόνο δημοκρατική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Η Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων Πληροφόρησης και με την εκπρόσωπό της στο Διοικητικό Συμβούλιο, αλλά και σε επανειλημμένες συναντήσεις του ΔΣ με την διευθύντρια του ΕΚΕΒΙ κ. Καντρίν Βελισσάρη είχε εκφράσει τις απόψεις της για το πώς θα έπρεπε να λειτουργήσει ο φορέας αυτός σε εθνικό επίπεδο προκειμένου να χαραχτεί μια Εθνική στρατηγική για το βιβλίο και τη φιλανανγνωσία στη χώρα μας. Άλλωστε, σε μία σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία, η επιτυχία μιας στρατηγικής ανάπτυξης εξαρτάται –κυρίως- από την κοινωνική συναίνεση και τη συμμετοχή του συνόλου των κοινωνικών και οικονομικών δυνάμεων στο σχεδιασμό, στην υλοποίηση και στον έλεγχο όλων των απαραίτητων μέτρων πολιτικής.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε ότι για τις όποιες παραλήψεις και τα κενά που μπορεί να υπήρξαν στη λειτουργία αυτού του φορέα την πρώτη ευθύνη την φέρνουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της πολιτείας και κατά κύριο λόγο το Υπουργείο Πολιτισμού. Απ΄ όσο γνωρίζουμε απείχε από την ουσία και τυπικά είχε ένα εκπρόσωπό του στο ΔΣ. Τίθεται το εύλογο ερώτημα, μήπως το Υπουργείο στην ουσία ήθελε την κατάργηση του ΕΚΕΒΙ και το επιδίωκε με την πλήρη αδιαφορία από όλους τους Υπουργούς που θήτευσαν σ΄αυτό το Υπουργείο, ανεξάρτητα σε ποιά κυβερνητική παράταξη και εάν ανήκαν;
Να υπενθυμίσουμε –τα αυτονόητα- ότι ο Πολιτισμός δεν είναι η συσσώρευση πολιτιστικών δομών χωρίς στρατηγικό στόχο. Πολιτισμός είναι η εκπαίδευση του πολίτη αφενός στην κατανόηση για την συμμετοχή του στην αισθητική απόλαυση και αφετέρου στην εκπαίδευση του για την απόκτηση δεξιοτήτων παραγωγής πολιτισμού. Το βιβλίο είναι ένα από τα πιο σημαντικά αγαθά του πολιτισμού.
Στις μέρες μας το βιβλίο φαίνεται να έχει παραμεριστεί, και τη θέση του να καταλάβει η γραμματική της εικόνας και η λογική της τηλεόρασης. Σ΄ αυτό σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχει η ίδια η πολιτεία με το σύστημα της εκπαίδευσης, την έλλειψη οργανωμένου δικτύου βιβλιοθηκών και τη σύνδεσή τους με την εκπαιδευτική διαδικασία και το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Πιστεύουμε ότι σε μια εποχή που ο πολιτισμός και το άτομο κατακερματίζονται από την λογική της αγοράς, το βιβλίο, ανεξάρτητα από τη μορφή του, είναι πολύτιμος σύμμαχος και όχημα για την πνευματική ανάπτυξη, την μάχη απέναντι στην βαρβαρότητα και την οικονομική κρίση που διανύουμε. Μήπως δ εν θέλουμε τον πολίτη ενημερωμένο και απαξιώνουμε και κλείνουμε τους θεσμούς που μπορούν να υπηρετήσουν έναν τέτοιο σκοπό;
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και η πολιτική που έχει ακολουθήσει η ελληνική πολιτεία όλα αυτά τα χρόνια και για τις βιβλιοθήκες ως θεσμό. Δυστυχώς και για το ΕΚΕΒΙ, παρότι το επισημαίναμε συνέχεια και σε κάθε ευκαιρία, οι βιβλιοθήκες, εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις, δεν ήταν στην ατζέντα της πολιτικής του παρόλο που αυτές διαδραμάτισαν όλα αυτά τα χρόνια σημαντικό ρόλο στην διάδοση του βιβλίου, στην ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας και στην ενίσχυση της αγοράς του βιβλίου.
Σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία συγκριτικά με άλλες χώρες είναι από τις τελευταίες σε ανάγνωση βιβλίων, καθώς το βιβλίο δεν προβάλλεται ως μέσο πολιτισμού και έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα, δεν κλείνεις το μοναδικό φορέα που έχεις για την προβολή και προώθηση του βιβλίου και της φιλαναγνωσίας. Αντίθετα τον ενισχύεις δυναμικά ώστε να επιτελέσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το σκοπό και τον στόχο του. Εκτός αν το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια αδιαφορούσε για το βιβλίο, θεωρώντας το ως πολυτέλεια, εκτιμά ότι θα μπορέσει να ασχοληθεί καλύτερα από ένα φορέα με δημοκρατική εκπροσώπηση.
Στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ συστηματική πολιτική βιβλίου ούτε από το υπουργείο Παιδείας ούτε από το υπουργείο Πολιτισμού. Μερικά αποσπασματικά μέτρα, που άλλοτε έμεναν ημιτελή και χωρίς συνέχεια και άλλοτε τορπιλίζονταν εν τη γενέσει τους δεν ήταν ικανά να διαμορφώσουν μια αναπτυξιακή πολιτική βιβλίου για την χώρα. Τα ερωτήματα μετά και την τελευταία πράξη είναι αυτονόητα:
1. Γιατί το Υπουργείο επέλεξε να κλείσει το ΕΚΕΒΙ αντί να προχωρήσει στην εξυγίανσή του, όπως είχε ανακοινώσει πρόσφατα, έπειτα από την αναγκαστική παραίτηση του ΔΣ του.
2. Τι θα γίνει με τις δράσεις και τα προγράμματα που βρίσκονται σε φάση υλοποίησης; Αναφέρουμε ενδεικτικά: Με την Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (εντεταγμένης στο ΕΣΠΑ), με τη ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ (την μόνη αξιόπιστη βάση δεδομένων στη χώρα με το σύνολο της εκδοτικής παραγωγής και πολύτιμο εργαλείο για τον κόσμο του βιβλίου), τον Μικρό Αναγνώστη (βραβευμένο ως ιστοσελίδα με το καλύτ ερο παιδικό περιεχόμενο στην Ευρώπη το 2011), τις Λέσχες Ανάγνωσης, το πρόγραμμα «Φιλαναγνωσία» (εντεταγμένο και αυτό στο ΕΣΠΑ);
3. Γιατί δεν έχουν διασφαλισθεί οι εργαζόμενοι σε αυτό (πλέον των 10 ετών) με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου; Τι θα γίνει με αυτούς, εάν ο Υπουργός εμμένει στην απόφασή του για κλείσιμο του ΕΚΕΒΙ;
Κατά την ΕΕΒΕΠ μια συστηματική πολιτική βιβλίου περιλαμβάνει: α) το εθνικό δίκτυο βιβλιοθηκών β) τους θεσμούς που θα ενισχύουν την ανάγνωση, τη βιβλιοφιλία και το κύρος του βιβλίου ως πνευματικού αγαθού, γ) την ενίσχυση του τομέα της παραγωγής και της διακίνησής του (βιβλίου), δ) τη διαρκή επικοινωνία με όλους τους παράγοντες του βι βλίου, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ε) την υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών (e-book, κ.λπ), η) την αξιοποίηση του βιβλίου ως εργαλείο εκπαίδευσης, κατάρτισης και Δια Βίου Μάθησης. Ολοκληρωμένη πρόταση έχει κατατεθεί στο ΕΚΕΒΙ έπειτα από πρόσκλησή του για δημόσια διαβούλευση σχετικά με την εθνική πολιτική βιβλίου.
Μία πολιτεία που δεν μεριμνά για το βιβλίο, είναι μία πολιτεία που αδιαφορεί και βαίνει ολοταχώς προς την άβυσσο της απαιδευσιάς.
Καλούμε τον Πρωθυπουργό της χώρας καθώς και τον Υπουργό Παιδείας να αναθεωρήσουν την απόφαση αυτή και να ενισχύσουν την ολοκληρωμένη λειτουργία του ΕΚΕΒΙ.

Το ΔΣ της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων Πληροφόρησης

 

Read Full Post »

Older Posts »