Πιερ Σάμουελ (Pierre Samuel): Οικολογικό Μανιφέστο (1979, 1990)

[1η έκδοση 1979, ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ]

[2η έκδοση 1990, Εναλλακτικές Εκδόσεις Κομμούνα]

Ένα βιβλίο σταθμός στο Οικολογικό Κίνημα.

Γράφτηκε το 1977 και εκδόθηκε στη Γαλλία το 1978 και στην Ελλάδα το 1979 από τις εκδόσεις ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ. Το 1990 επανεκδόθηκε από τις “Εναλλακτικές Εκδόσεις Κομμούνα” του Γιώργου Καραμπελιά (ΑΡΔΗΝ/ΡΗΞΗ).

Την επιμέλεια του βιβλίου  ”Οικολογικό Μανιφέστο” είχε ο Πιερ Σάμουελ /Pierre Samuel Γάλλος Μαθηματικός (διαβάστε για τα βιβλία του ΕΔΩ) ο δε τίτλος του βιβλίου είναι πολύ πιθανόν να ενέπνευσε στη συγγραφή του “Οικοσοσιαλιστικού Μανιφέστου” των Joel Kovel και Michael Loewy (2001)

Από τον πρόλογο της 2ης έκδοσης διαβάζουμε:

[...Επανεκδίδουμε σήμερα το Οικολογικό Μανιφέστο που εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τις εκδόσεις «Ανδρομέδα», το 1979, για μια σειρά από λόγους.

Αρχικά και κυρίως γιατί αυτό το συλλογικό κείμενο, του οποίου την τελική επεξεργασία και παρουσίαση ανέλαβε ο Πιέρ Σάμουελ, παραμένει ένα κείμενο ζωντανό, επίκαιρο, που λες και δεν έχει καθόλου θαμπώσει από τον χρόνο που μεσολάβησε. Το Οικολογικό Μανιφέστο παραμένει απ ' όσο ξέρουμε μια από τις εγκυρότερες συνοπτικές παρουσιά­σεις των αρχών και των στόχων του οικολογικού κινήματος. Ακριβώς γιατί υπήρξε ένα κείμενο αυτοπαρουσίασης του οικολογικού κινήματος, στην προοπτική της συμμετοχής στις βουλευτικές εκλογές του 1978, είναι ένα κείμενο που προσπαθεί να είναι σφαιρικό και καταληπτό. Και εξακολου­θεί να παραμένει.

Εξ ίσου σημαντική για τον αναγνώστη και ιδιαίτερα τον νεότερο, είναι η αναφορά του βιβλίου στη διαδικασία γένεσης του οικολογικού κινήματος στη Γαλλία. Και αυτό γιατί οι σημερινές εκλογικές επιτυχίες του πράσινου κινήματος στη Γαλλία φαντάζουν περίπου σαν «παρθενογένεση» ή σαν απλό «κίνημα γνώμης». Όμως στην πραγματικότητα συνέβη κά­τι πολύ πιο απλό: Το πράσινο κίνημα στη Γαλλία, μετά μια πρώτη περίοδο ανόδου, ιδιαίτερα ως αντιπυρηνικό κίνημα, γνώρισε μια περίοδο σημαντικής κάμψης με την άνοδο της αριστεράς στην εξουσία. Γι' αυτό και παρουσιάζει μιαχαρα- κτηριστική ασυνέχεια, που σφραγίζει εξάλλου την ίδια τη γαλλική ιστορία σε αντίθεση με τη γερμανική συνέχεια. Η καθυστέρηση του μετασχηματισμού της παλιάς εξωκοινο­βουλευτικής αριστεράς (τα τροτσκιστικά κόμματα ιδιαίτερα συνεχίζουν να έχουν αρκετή δύναμη ακόμα και μέχρι σήμερα) και κυρίως, όπως προαναφέραμε, η άνοδος της αριστεράς, ανέκοψαν τη συγκρότηση του κινήματος. Όμως οι βάσεις, τα δίκτυα, η συνείδηση και οι άνθρωποι υπήρχαν. Και όταν η αριστερή εξουσία έδειξε το πρόσωπο της, το πράσινο κίνημα βρήκε και πάλι το δρόμο προς την ανάπτυξη, μετά από μια κάμψη αρκετών χρόνων.

Επιπλέον το Μανιφέστο καταγράφει ικανοποιητικά τις ίδιες τις πηγές και τις ρίζες του σύγχρονου οικολογικού κινήματος με τρόπο επίκαιρο και για τη χώρα μας. Η αντι­κουλτούρα του 1968, το φυσιολατρικό κίνημα και το κίνημα προστασίας της φύσης, η αντιτεχνοκρατική ιδεολογία, υπήρ­ξαν μερικοί από τους προδρόμους του κινήματος. Στη συνέ­χεια, η συνάντηση αφ ' ενός με το αντιπυρηνικό και τα υπό­λοιπα εναλλακτικά κινήματα και αφ ' ετέρου με την επιστη­μονική οικολογία ολοκλήρωσαν την πορεία.

Αλλά το Οικολογικό Μανιφέστο δεν μένει μόνο στην περιγραφή του κινήματος, της θεωρίας του και των επιστη­μονικών θεμελίων του, αλλά πάει και πιο πέρα: στη διαμόρ­φωση των προτάσεων για μια διαφορετική ζωή και κοινω­νία. Και σε όλα αυτά οι προτάσεις παραμένουν επίκαιρες και διεισδυτικές.

Αυτοί οι λόγοι, μαζί με την έντονη ζήτησή του από ένα κομμάτι αναγνωστών, ιδιαίτερα νέων, που θέλει να γνωρίσει το οικολογικό - εναλλακτικό κίνημα, έκαναν σημαντική για μας την επανέκδοση του Μανιφέστου.

Όμως αυτή η έκδοση δεν θα -γινόταν δυνατή χωρίς, τη συνεισφορά της ιδιοκτήτριας των εκδόσεων Ανδρομέδα, Ζωής Πιλαφτσόγλου, που ενώ αρνήθηκε να πουλήσει τα δικαιώματα του βιβλίου, γιατί όπως μας είπε η εκδοτική της προσπάθεια δεν αποσκοπούσε σε υλικό κέρδος και επομένως δεν δέχεται να εμπορευματοποιήσει αυτά τα δικαιώματα, μας επέτρεψε να προχωρήσουμε στην έκδοση του βιβλίου εντε­λώς αφιλοκερδώς! Πρόκειται για μια εκδήλωση αυθεντικά εναλλακτικού ήθους, που τόσο σπανίζει στην εποχή μας.

Εξ ίσου θα πρέπει να αναφερθούμε στη στάση και την ευγενική προσφορά του μεταφραστή του κειμένου Δημήτρη Βεργίδη, του οποίου η μετάφραση παραμένει και σήμερα δόκιμη, παρ ' όλο που ήταν από τις πρώτες στην Ελλάδα σε σχέση με τα οικολογικά θέματα. Και αν ξενίζει μόνο η χρησι­μοποίηση του όρου «οικολογιστές», αντί το «οικολόγοι» το οποίο κυριάρχησε στη συνέχεια, αυτό γίνεται γιατί δεν γνωρί­ζουν όλοι το μεταφραστικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο μεταφραστής. Πράγματι στα γαλλικά υπάρχουν δύο λέξεις, «ecologues» και «ecologistes»· και η μεν πρώτη αναφέρεται στους επιστήμονες οικολόγους, ενώ η δεύτερη στα μέλη του οικολογικού κινήματος. Επομένως σωστά ο μεταφραστής απέδωσε τον όρο ως «οικολογιστές», παρ ' όλο που στη συνέχεια στην Ελλάδα κυριάρχησε ο όρος «οικολόγοι», αδια­κρίτως και για τις δύο κατηγορίες....]

Διαβάστε σε ηλεκτρονική μορφή την πρώτη έκδοση ΕΔΩ.

7-13 Mαΐου 2012 TAINIOΘHKH THΣ EΛΛAΔΑΣ: 9η ΔIEΘNHΣ ΣYNANTHΣH APXAIOΛOΓIKHΣ TAINIAΣ TOY MEΣOΓEIAKOY XΩPOY

Διαβάστε περισσότερα στο ηλεκτρονικό περιοδικό Camera Stylo ΕΔΩ

35η Γιορτή Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως: 4-20 Μαΐου 2012/ Οι γελοιογράφοι “bookάρουν” και σκιτσάρουν την κρίση

Είκοσι έξι ( 26 ) Έλληνες γελοιογράφοι παρουσιάζουν έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας με τίτλο « Οι γελοιογράφοι bookάρουν» και θέμα την κρίση σε Ελλάδα και Ευρώπη, στην φετινή 35η γιορτή βιβλίου, στο πεδίο του Άρεως.

Από την Παρασκευή 4 Μαΐου, ψηφίζουμε όλοι «σκίτσο … δαγκωτό!».
Σε ειδική κάλπη στο χώρο της έκθεσης γελοιογραφίας, οι επισκέπτες «ψηφίζουν» με ένα σκίτσο, μια ατάκα, ένα συναίσθημα ή ένα σύνθημα για τα κόμματα και τις εκλογές.

Το Σάββατο 5 Μαΐου από τις 18:30 έως 22.00, « Οι γελοιογράφοι bookάρουν» στο χώρο της έκθεσης για να συναντηθούν και να συνομιλήσουν με το κοινό, να εξηγήσουν τον τρόπο και τις τεχνικές της δουλειάς τους και να σκιτσάρουν με μικρούς και μεγάλους.
Θα υπογράψουν μπλουζάκια με σκίτσα τους που θα διατίθενται σε όλη τη διάρκεια της έκθεσης.
Την ίδια μέρα, στις 20:00, ανοίγουν την κάλπη και βραβεύουν την καλύτερη έμπνευση με ένα μπλουζάκι, που θα επιλέξει ο ίδιος ο νικητής.

Με την ευκαιρία επισκεφτείτε τη “Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων” ΕΔΩ

Περισσότερα για την έκθεση βιβλίου ΕΔΩ

Η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστικό κόμμα. Άμα γουστάρετε θαυμαστές των Ναζί και του Χίτλερ ψηφίστε τους

Κυκλοφόρησε το περιοδικό HOT DOC του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη/ Το αξιολογούμε ως πολύ καλό για αρχή

Ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης επιστρέψει στον έντυπο τύπο, σε μια περίοδο που τα πολιτικά, κοινωνιολογικά, οικολογικά  κ.ά. περιοδικά, ακόμα και εκείνα του Life Style, κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Τα  ”καυτά ντοκουμέντα” είναι ένα δημοσιογραφικό περιοδικό και το αξιολογούμε κατ΄ αρχάς ως πολύ καλό, τόσο  στη θεματολογία του όσο και στο στήσιμό του.  Το εξώφυλλο δεν μας ταιριάζει και πολύ με το εσωτερικό γραφιστικό στήσιμο του περιοδικού αλλά δεν το σημειώνουμε ως πρόβλημα.

Το περιοδικό θυμίζει την ελληνική έκδοση του News Week (TΕΜPΟ) του δημοσιογράφου Θοδωρή Καλούδη πριν από 15 (;) χρόνια που δεν “άντεξε επειδή ήταν πολύ καλό” σύμφωνα με το τελευταίο τεύχος του εκδότη. Η αξιολόγηση ως “πολύ καλό” είχε γίνει από το Σεραφείμ Φυντανίδη.

Ευχόμαστε το HOT DOC του Κώστα Βαξεβάνη να πάει καλά… και όχι μόνο να το ευχόμαστε αλλά και να το στηρίξουμε. Δηλαδή να το αγοράζουμε… Τα ποιοτικά περιοδικά και οι έντιμες προσπάθειες πρέπει να αναγνωρίζονται και να στηρίζονται. Τιμάται μόνο 2,5 ΕΥΡΩ

Δείτε και την προβολή του ΕΔΩ στο “Κουτί της Πανδώρας”

Πρωτομαγιά με τους “encardia” για τους Γιατρούς του Κόσμου. Είσοδος με ένα γάλα για τα παιδιά, ένα κουτί αντιβίωση, ένα παυσίπονο….

Ο κινηματογράφος ΑΤΤΙΚΑ “εκδικείται”!!!

Όταν το 2007 τα κομπρεσέρ άρχισαν βασανιστικά να γκρεμίζουν τον κινηματογράφο – στολίδι της πλατείας Αμερικής, το “Άττικα”, κανείς δεν ενοχλήθηκε. Μόνο κάποιο νοσταλγοί μπορεί να κούνησαν μοιρολατρικά  τη κεφαλή. Πιθανόν η ανέγερση, στη θέση του, κάποιου εμπορικού κέντρου να ήταν πιο “χρηστική” για τον σύγχρονο καταναλωτή!

Άλλωστε ο κινηματογράφος βρισκόταν σε πτωτική πορεία. Είχε αντικατασταθεί από τα home cinema που ο καθένας έστηνε στο διαμέρισμά του.

Και τώρα ήρθε η εντολή: μέσα σε 10 μέρες πρέπει εγκαταλείψετε τα διαμερίσματά σας. Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης! Το τελεσίγραφο απευθύνεται σε 150 οικογένειες.

Αφορά τους κατοίκους των πολυκατοικιών όλου του οικοδομικού τετραγώνου που “φιλοξενούσε” τον κινηματογράφο από το 1957 μέχρι το 2007. Το βαθύ σκάμμα (16 μέτρων) που άνοιξε για να χωρέσει τα υπόγεια γκαράζ δε γέμισε ποτέ μπετόν. Οι φιλόδοξοι επιχειρηματίες έγιναν άφαντοι. Κι η πληγή που ήθελε οπωσδήποτε να κλείσει, ζητά τώρα να καταπιεί όλα τα συνορεύοντα κτίρια. Πολύ φυσικό.

Έτσι το “Άττικα” είδε πάλι τα φώτα της δημοσιότητας αρχές Μαΐου 2012 με απ ευθείας συνδέσεις των καναλιών  που μυρίστηκαν αίμα, στην κυριολεξία. Το δράμα πουλάει.

Και φυσικά κανείς δεν θυμάται πια τα εγκαίνια του κινηματογράφου τη  Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 1957 και τον  «Κινηματογραφικό Αστέρα» που έγραφε:

Θαύμα ειδέσθαι, η αίθουσά του με τον εξώστην του και τα υπερπολυτελή και άνετα καθίσματα, εν συνόλω 1200, με ευρυτάτους διαδρόμους, ανθρώπινα και μοντέρνα αποχωρητήρια, καλαίσθητος αλλά και πλούσιος διάκοσμος, υπερμοντέρνα πολύφωτα και εξαιρετική διακόσμησις της σκηνής, ιδία με τη φωτεινή κορνίζα με την οποίαν περιβάλλεται η οθόνη, αποτελούν το σύνολον του ωραιοτάτου αυτού κινηματογράφου…

ΠΗΓΗ: Νίκος Θεοδοσίου ΕΔΩ